Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

VEFA BİLMEYENİ SEVMEYE GELMEZ

Mal dediğin elin yüzün kiridir
Çoğu kalbe ziyan yığmaya gelmez
Yalan dünya bir eğlence yeridir
Sevmeye sev ama övmeye gelmez

VEFASI SEFASI VAR MI DÜNYANIN

Vefası sefası var mı dünyanın
Sağyanın gülerken ağlar sol yanın
Hüznünü gönlüme bırakıp gitti
Başına yıkılır köşkün eyvanın

VE İNSANI İKİYE BÖLDÜ ZEUS

ve insanı ikiye böldü Zeus
işte o gün bu gündür
yalnız ve yarımdır ruhumuz

bizim yalnız korkan sokağa çıkmaya
demokrasi getirdi ya
şimdi de muradı çıkmakmış aya


ne aya çıkması be

susarak kaybetmek
hani sevdiklerinizi
susarak teslim olmak cellata
suçsuz günahsız bir kurban gibi
hayallerinizi susarak

Bilir misin a sevdiğim sen nesin
Gönlümdeki çırayı yandıransın
Kulağımdan gitmiyor ki o sesin
Her cevri cefaya dayandıransın

Şu gönlümde seller gibi taşan sen

ÇELİŞKİ
Aşktan
Sevdadan
Gülden
Bülbülden yana ben

Üstünde gülü nergisi
Turap  olmanın baktidir
Bir Kadehte kan kırmızı
Şarap olmanın vaktidir

Belki hayat belki kader

Bu ne iştir ey can dünya telaşı
Yâr deyip sarmaya vaktimiz mi var
Kem gözle bakmaktan gözümüz şaşı
Güzeli görmeye vaktimiz mi var

Yığarız yığarız nefsimiz doymaz

Gelip de odama dolsan sevgili
Yıldız gözkırpar ay atar kahkaha
Bir güzel muhabbet gönlümüz vaha
Hiç uyutmasan akşamdan sabaha

Alıp ta tenhaya götürsem seni