Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

DİLİN İLE VURUP DEĞME YARAMA

Dilin ile vurup değme yarama
Telleri kırılmış divan gibiyim
Mihrican değmiş bir gülşenim ama
Rüştüne ermiş bir insan gibiyim

Hasretin bir yandan gurbet bir yandan
Dolup da taştığım beri gel hele
Nar idim nurunla çıktım bu handan
Ben beni aştığım beri gel hele

Geceli gündüzlü sefam kederim

Ne acıma ne de haya
Bir koyun sığır olsaydim
Neyime ki desem dünya
Taş gibi ağır olsaydim

Bufalo kadar duyarsız

HADİ VİCDANINI ÇAĞIR GERİYE


Riyanın dibe vurduğu ülkemde
Kabul etmez ne gök ne de yer beni
Halin cehennem azabı öfkemde

DE HADİ YAŞAMA BİR YER AÇ ŞİMDİ

Yolcuya eğreti soyut yaşamlar
Gel de yüreğini dosta aç şimdi
Aşklar ücretlidir sapkın akşamlar
Canana can gibi bakmak güç şimdi

DE HELE DİVANE GÖNÜL

De hele divane gönül;
Kalp kırıp da onan mı var
Yoksul nedir varsıl nedir
Dünyaya bir kanan mı var

DE HELE SÖĞÜT AĞACI

De hele söğüt ağacı
dağların yamacı de hele
güneş güzelleri güzellikleri görmek için mi doğar
güzeller güneşi görmek için mi uyanır

DE Kİ

De ki bir sakisin ya da harabi
Soracak bir şeyin var mı be dostum
Ya da bir arifsin ilim sahibi
Aşk için çırpınan yüreğin gibi

ne dilimiz o eski dil
ne dalımız o eski dal
ne kaldı o ilk halimizden hayalimizden


ne sen o sen

Ben bana ağırım ben bana külfet
Bu sabah ne mutluluk ne de neşe
Nedendir bu tasa bu gam kasavet
De hadi bir tebessüm et güneşe

Beraber ağlayabildiğim kim ki