Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

BİR KÖMÜR İŞÇİSİ HEP HASRET GİDER BEYAZA

Bir kömür işçisi hep hasret gider beyaza,
Bir kadınının kar beyaz gelinliği..
Bir gülümsemesinin şirinliği
Bir de ak buğday benizli ekmeği

BİR KÖYÜM BEN GÖÇÜN KAÇIN VURDUĞU

Bir köyüm ben göçün kaçın vurduğu
Yoluna yoksulluğun durduğu
Vefasızlığın gönlünü yorduğu
Hasretini yüklenip de çek de gel

Anladım ki
hayvanlar kan döküp,
alırken biribirinin canını;
ki en gaddarı da insandır hani;
yalnız ağaçlar belirler gölgesiyle,
kendi yaşam alanını.

BİR MERHAMET DELİLİĞİ BİZİMKİ

Bir merhamet deliliği bizimki
Acımanın lanetinde bir insan
Arif eğildikçe yüceyim sanan
Şer şerrinde sebil hayırında şaki

Bir meşe ağacıyım
ırak düşen ormana

Küsüp gitmiş acıyım
katarına kervana

BİR ÖPÜCÜK KONDURMALI HAYATA GİDERKEN

Aşkı erteleme de ne
sevmeye vakit varken
o işte o
şu saatte şu an

BİR SARMAŞIK GİBİ AĞIP GİTMEK HAYATA

yüreğimizi tırmalar kendi iç sesimiz
gördüğüm
karunluğumuzla yıkmış
titreyen yaprak kadar narinken

BİR SEBEBİ VARDIR ELBET

Gülden, gönülden derip,
Göklerden, kutsal kitaplardan indirip,
Çocuklarımızın beşiğine kerttiğimiz;
Adıyla yaşasın diye isim ettiğimiz

BİR SELAM VERMEYE GÖNÜL ERİNİR

Hırs ihtiras bir histeri nöbeti
Bir selam vermeye gönül erinir
Herkeste bir telaş aşka vakti yok
Cananı sarmaya gönül erinir

BİR DE GÖNLÜM AÇACAĞIM DİYE TUTTURMAZ MI

Bir yanda pişmanlıklar
Bir yanımda düşmanlıklar
Bir yandanımda düş kıyamet