Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

HAYDİ GEL DESİN

Gülüşü dört mevsim açan gül olur bana
Gölgene dokunsam dümdüz yol olur bana
Bakışları gökyüzümdü güneşim ayım
Ne zaman hatırlasam bir hal olur bana

Yolda yere atılmış bir gül gördüm
Bir hasret mektubu yazan mı olmuş
Yüreğim sızladı nasıl üzüldüm
Çiçek mevsiminde hazan mı olmuş

Ayrılmış izleri biri birinden

Gülüşünden gül kopardım bir demet
Helal et canımın içi helal et
Kalbimde köklenedursun a canim
Ekecek bir gönül bulurum elbet

Soldururlar diye korkarsan şayet

HELALİN OLSUN


Seni benden fazla bir seven varsa
Alıp da götürsün helallin olsun
Benden özge gönlüne değen varsa

HELALLİK ALMAYA GEÇ KALDIN ZAHİT

Bekafillahız biz ondan içeriz
Aşkta erimeyi ne sandın zahit
Aşkın şarbıyla candan geçeriz
Garibin ahını çok aldın zahit

HELE BAKIN ŞU ÂLEME

Hele bakın şu âleme
Minneti ne himmeti ne
Kan damladı bir kaleme
Gel de şaşma kısmetine

DEYİVERİN HELE SİZİ NEYLEYİM

Ayetle çerçevelenir yalanlar
Yarısı yalansa sözü nöyleyim
Geçiştirilir kaderle talanlar
Merhametsizi dinsizi neyleyim

HELE GEL EY DELİ GÖNÜL GEL HELE

Hele gel ey deli gönül gel hele
Bildiğimiz ne var ise yakalım
Bayrak olmuş sevda olmuş menzile
Kimi ömür var ki bin ömre bedel

Hemi güzel  hem de ince
Mahzun menekşe gül gonca
Eğilmedik dal mı kalır
Gönül bahçeme gelince

Esti dal olup sallandım

Aşk dediğin  gönül kökünden taşkı
Bir selamın başım gözüm üstüne
Öksüz yetim koymak olmaz bir aşkı
Her kelamın başım gözüm üstüne

Seni sordum yola aya güneşe