Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

el bilmez bir sırra düşürdün beni
açtığım yaranın dermanı sensin
güldün de bir nura düşürdün beni
gönül bir yelkenli ummanı sensin

aklımda düşümde gönlümde sızı

EH İNSANIZ İŞTE
Eh insanız (işte) öyle demiş yaratan
Bir ormanda ağaç kadar sıradan
Dünya dersin ama yol üstü bir han
Kimine dert kimine keyfekeder

ELLERE KUL OLMUŞ MAHZUN DOLAŞIR

Eğilmez bükülmez o külhan beyler
Ellere kul olmuş mahzun dolaşır
Atam ötem der de gönlünü eyler
Gör ki üzerinde kuzgun dolaşır

EL ELE TUTUŞMUŞ ACILARIMIZ VAR SENİNLE
el ele tutuşmuş acılarımız var seninle
gözyaşımızdan günlük sakızı sızar
yarasız yarensiz değiliz ki çaresiz olalım.
biçareliğim bir tek sanadır ey yar
Mahmut Nazik 22 04 2016 Mersin

ELHAMDÜLİLLAH

Âdemler içinde saf habiliz biz
Müstebit olmadık elhamdülillah
‘Namüzil’ Hep ‘celil’ hep ‘adiliz’ biz
Mütezayit olduk elhamdülillah

ELİ BOŞ CANANA VARILMAZ İMİŞ

Dolanıp durursun ey gönül peyki
Eli boş canana varılmaz imiş
Cananın ceminde hayrına saki
Olmayınca canan sarılmaz imiş

ELİMDE ATAR YÜREĞİN

Elini tutsam
Sıcacık bir yel eser
Bir tarla başak olurum savrulan
Yalar geçer tenimi

FARKINDA MISINIZ

Hey ey İlericiler gericiler ortadakiler
Hey ecikler böcükler erkecikler
Ey bizimkiler
YAKINDA MISINIZ?

EZİK EŞKİYA

Mecnun, Leyla'ya sevdalıymış güya;
Bence o bir korkak, ezik eşkiya.
Söyle hele derviş, de hele bana:
Aşkın direnci, kavgası nerde ya?

FAHİŞE

bir zamanlar bahçede güldü
baharda mor menekşe
gecesi bir kucak dolusu aşk
gündüzü bir tarla neşe