Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Hele düşün ömürde kaç mevsim var
Hangisi hoş aşkla yaşamak kadar
Hasretin vuslatın başım üstüne
Gönlüme düşen son cemremsin ey yar

Gel seninle mevsimimiz beş olsun

BESMELELİ CİNE ŞEYTANA KALDIK

Kimi oy vereni cennete yollar
Aklı unuttuk din imana kaldık
Kimi meydan meydan Kuran’ı sallar
Besmeleli cine şeytana kaldık

Selam söylen o huysuza
Neyse öyle seviyorum
Gözyaşım ise kırk göze
Sile sile seviyorum

Gurbet bize hasret bize

Yüreğindeki o aşkı sevgiyi
Yok edersen yok olursun bilesin
Emeğe saygıyı bir de bilgiyi
Çok edersen çok olursun bilesin

Yarden yare daldan dala uçarak

Onca çaba diyorsun bir gün belki
İyilikten anlamıyor madem ki
Biri eksik olsun boş ver be saki
Kıyamet kopaz ya O da küs gitsin

Hani ya sevgi bir baştan bir başa

BİLGİSİZLİK BİR KÖR BELA

Bilgisizlik bir kör bela
Kolayı zor eder gider
Sevgisizlik bir Kerbela
Bir gönlü kor eder gider

Ne bu bedbinlik, ne bu yeis evlat?
Yakın oğul, güzel günler çok yakın.
Öyle dümdüz geçer mi ki bir hayat?
Hiç umutsuzluk yok; sakın ha sakın.

Boşuna gitmesin diye emekler;

Meçhule giden bir garip yolcuyum
Hangi durakta  inerim bilinmez
Kaç kişinin adı kalmış geride
Yiter giderim de yerim bilinmez

Ne bir soluklanmak ne de bir arım

Bilir misin bende nerede yerin
Sol yanımda daim seni saklarım
Derya deniz gökyüzünden de derin
Her fırsatta yüreğimi  yoklarım

Ne yazarsam yazsam yine yetersiz

Bilir misin sen nesin ey sevdiğim
Aşkın varsa her dert uzaktır bana
Cevri cefasına boyun eğdiğim
Varın yokluğumda  rızıktır bana

O yar şu dünyamın tamı yarımı