Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Sevin sevilin erenler
Dört kitabın manası
Yoldan mı çıkmış ki dinler
Kimsenin yok inanası

Sözde Allah derdin bana

Yoldaş yoksa yolcu deli divane
Yoldaş ile yolcu yorulmaz imiş
Seven sever ama sanki pervane
Sarmaýınca gönül durulmaz imiş

Aşk ile erirmiş dağların karı

YOL DEDİĞİN AŞKLA AKIP GİTMELİ

Yol dediğin aşkla akıp gitmeli
İnsanı yoran yol ne işe yarar
Dal dediğin gülün gülün tütmeli
Gönülde bitmeyen gül ne işe yarar

YOL DÜŞKÜNÜ LAİN ARTTI

Elin borusunu çalan
Halk düşmanı hain arttı
Hainlikten ödül alan
Yol düşkünü lain arttı

YOLUMU KESTİ DE BİR TÜRKMEN KIZI

Yolumu kesti de bir Türkmen kızı
Göç göç olup katarlanmış devesi
Gülüşü yaylanın baharı yazı
Ova bayır çiçek olmuş hevesi

Ben gelirim sen yolüstü uğrarsın
Ah gözüm görse de gönlüm görmese
Hatırımı dil ucuyla sorarsın
Dil söyler de gönül duyar ne ise

Zoruma giden şeyler var hayatta

Gönül bir kez düşer aşka
Öncesi yok sonrası yok
Rengi başka tadı başka
Deli gönlün durası yok

Hep düşünde hayalinde

Sana onca şiir yazdım sevgili
Yorulursan belki açar okursun
Yol boyunca ektiğim karanfili
Gül kokulu mendiline dokursun

Şu dörtlük seni ilk gördüğüm anım

Kimi arsız  dedi kimisi yosma
Bence mor fistanlı gül dallı basma
Ya rabbi ya rabbi ya rabbi ya rabb
Fırsat verme feraset ver ham hasma

YÜKÜN SEVDA İSE AĞIR MI GELİR

Şikayetim yoktur aşktan sevdadan
Yükün sevda ise ağır mı gelir
Sevda ile cennet olur bir zindan
Aşkla güzelleşir bu kahpe şehir