Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

ELHAMDÜLİLLAH

Âdemler içinde saf habiliz biz
Müstebit olmadık elhamdülillah
‘Namüzil’ Hep ‘celil’ hep ‘adiliz’ biz
Mütezayit olduk elhamdülillah

ELİ BOŞ CANANA VARILMAZ İMİŞ

Dolanıp durursun ey gönül peyki
Eli boş canana varılmaz imiş
Cananın ceminde hayrına saki
Olmayınca canan sarılmaz imiş

Madem yâr diyorsun madem sevgili
Ne yer ne de el içinde taş at
Yârine her güzelliği güzeli
El ile değil de elinle yaşat

Bazen sarpa sarar kesilir yolun

ELİMDE ATAR YÜREĞİN

Elini tutsam
Sıcacık bir yel eser
Bir tarla başak olurum savrulan
Yalar geçer tenimi

ELİNİ KALBİNE KOY ÖYLE KONUŞ
Bu halinle kime hava atarsın
Malın mülkünü yok say öyle konuş
Dost dersin üç kuruş kâra satarsın
Yaptığın himmeti say öyle konuş

İnciler saçılır o yar gülünce
Yüreği sebildir gönlü bir pınar
O kadar şefkatli o kadar ince
Elini uzatsa serçeler konar.

Sevdiğine köle insana esir

el bilmesin diye gülüp oynarım ama
sanma ey can kolay değil sensiz bir yaşam
nerede duysam ateş basar adın yarama
hasretin gözyaşı olur hem de her akşam

say ki ben hiç ağlamadım hem de bilerek

el bilmez bir sırra düşürdün beni
açtığım yaranın dermanı sensin
güldün de bir nura düşürdün beni
gönül bir yelkenli ummanı sensin

aklımda düşümde gönlümde sızı

Ey gönül tahtımım sultanı kadın
Her şiirde gönlüm seni çağırır
Her çiçekte resmin şarkıda adın
Sensiz deli gönlüm hem kör hem sağır

Gönlünde olsaydım türkü söylerken

Ben ki bir çöl idim kara topraktım
Şu deli gönlümü deniz eyledin
Yerlerede savrulan sarı yapraktım
Kırlarda açan mor mağruz eyledin

Değdin deli gönlümü hoş eyledin