Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Görünce döndü kaderim
Girdim aşkın dünyasına
Bu canı kurban ederim
Belasına gadasına

O ki  kaşı gözü destan

Bunca seyvdam var iken yüreğimde
Yer mi kalır kötülüğe  öfkeye

Mahmut Nazik

Söğüdün yaprağı narindir
İçerim yanıyor dışarım serin
Sana yar bulunur ben Allah Kerim
Kınalı topuklar suya mı değdi"

YEŞİLİNİ SEVEYİM SÖĞÜT AĞACI

Yeter bunca hasret bunca gam keder
Ben ne ararım da canan ne satar
Bir yarim var o da yüksekten bakar
Bilmez misin kalbim ne diye atar

Sevda sevda derler böyle istemem

Her nereye gitsem ne yana dönsem
Daim sana çıkar her yol nazlı yâr
Nelerden vaz geçtim hiç de gam değil
Yeter ki gönlümde sen kal nazlı yâr

Kanarsam yaramı sarmasan da olur

Hayalin bir sonu mu var ey Saki
Yeterki sevecek bir yürek olsun
Rüyası bile hoş ah hasret riski
Kalbinde aşk ışık yedi renk olsun

Ah sevdiğim ki  hesapsız kitapsız

Derviş kaftanının içinde şeytan
Herkese kapını açmak zor oldu
Besmele çekerek söylenir yalan
İyiyi kötüyü seçmek zor oldu

Doğru sözün diken olup batıyor

Öyle bir yoldayım ki hey erenler
Sıra sıra selvi karşı karşıdır
Aşkın ocağından gül el verenler
Aşk dediğin bin bir çeşit çarşıdır

Sevgi onda bilgi onda can onda

Hazzım hüznümsün sen bana heyacan
Tırnağın incinse tüter efkârım
Sanmaki ben bana yanarım ay can
Yaralısın ondan dumanım karım

Yelsiz dal sallamaz diyemem kader

YASAK

düş yasak,
düşünmek
aşk yasak öpüş yasak.