Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

GAYRI

Gözümün ışığı burdan göçüp de gitmiş
A sevdiğim buralarda durulmaz gayrı
Yerinde yurdunda yaban otları bitmiş
Kimsenin halı hatırı sorulmaz gayrı

GAYRI BENDEN ÖTE ÖZGÜRSÜN GÖNLÜM

Seni düşler ülkesine bıraktım
Ne bir zulüm ne esaret ne ölüm
Kuşların sesine yelin nefesine
Seni salıverdim gök mavisine

Kadir kıymet bilmez şu vefasızı
Sakın seyretme de göster gününü
Bu ne kader kısmet ne karayazı
Sakın  sabretme de göster gününü

Mahmut Nazik

GÖTÜR BABAM GÖTÜR

Cami de götür
Gemi de götür
Anan için oğlun için
Torunun torban için götür

GÖTÜR ŞU YANIMI DENİZE ATIN

Acıyı sevdaya berdel eylemiş
Hele hayrı şerri şöyle bir tartın
Ölümü özgülüğe bedel eylemiş
Şundaki kerameti bir anlatın

GOYA'YA, VAN GOH' A BİRKAÇ SUAL; DALİ İLE HASBIHAL

Ah van gogh ah
Sararmayı çizdiğini sanırsın
Ama belli ki
Senin resimlerindeki köylüler

Sen ne misin aşkım sen neyim misin
Sen sakındığımsın sakladığımsın
Aşıma tuz oldun şiirime esin
Öyle derin derin kokladığımsın

O sesin bakışın kokun gülüşün

Koğuş soğuk gözlerim nemli nemli
Bilmem mevsimi saati baharı
Günüm dolsun da çıkayım dışarı
Gör hayat nasıl yaşanır sevgili

Elleri cebinde çıkmak sokağa

GÖNÜL HAVALANMA

Gönül havalanma er geç ölüm var
Zay olan yıllara bakar ağlarsın
Dal değil gül değil dönmeyen bahar
Gülünü önüne yıkar ağlarsın

muzip yıldızlara güneşe nispet
gül yüzünde gece mehtaba durur
ne yürek tedirgin ne kalpte kasvet
gözlerinde bir muştulu gün uyur

göz kırpsan ağaçlar çiçek uçurur