Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Şiir olup sana ettiği kelam
Sağnak sağnak yağıyorsa onunsun
Bir tatlı söz bir öpücük bir selam
Kim gönlüne değiyorsa onunsun

Yaz yağmuru değil seni sevdiğim

Önünü gösterse arkam karanlık
Nidesin aynayı yârin var ise
Özün yüzün yolun gönlün aydınlık
Gönlünde bir avuç yerin var ise

Sevgi varsa yakın eder hasreti

Topraktan damıtıp güllerle gülen
Papatya beyazı nar kırmızi
Aşılmaz dağlardan koşarak gelen
Sen halkımın soylu erdemli kızı

Kız kardeşim bacım de hele ana

ÖPER GİDERİM SAHİLİ

Ben ki bir yelkenli gemi
Yosunlar okşar gölgemi
Yel avcısı yelkenimi
Sürdüm rüzgâra güneşe

Öyle bir derde düştüm ki erenler
Yüreğim bir volkan sevda deresi
Bir deli divane dedi görenler
Ne bir mümkünü var ne de çaresi

Bahçeyi bostanı bağı geçin de

Öyle bir dokun ki cana
Bir hercümle acım olsun
Bir tebesüm et de bana
Ömür boyu borcum olsun

ÖYLE BİR GÜLÜŞLE GÜL Kİ

Öyle bir gülüşle gül ki
Gece yırtılsın ortadan
Gül çatlasın hasedinden
Yani ay vurmuş bir dere

öyle bir güzel ki her hali sevgi
yolun papatyası kızılı narın
lekimsahın yedi rengi az gelir
her bir çiçeğinin rengi  baharın

nezaket ondadır merhamet onda

Bir değil beş değil kaçıncı veda
Ölümü kovarsın kaç dert sırada
Herkesin gönlünde bir kara sevda
Yoksulluk orada hasret orada

Töre kanun kimi korur bak hele

Orda bir köy kimse bilmez halini
Girmiş de evleri koyun koyuna
Anadan öksüz de babadan yetim
Sokulmuşlar bir birinin koynuna

Garibanın kim tutar ki elini