Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Sorularım var
İszilik yoksulluk açlığa dair
Niçin niçin niçin?

Sen dersin sakal türban
Perma röfle jean

Dağlarda sümbülmüş bağlarda lale
Bahçemde bitmeyen bir gülü nidem.
Gönül gönle karşı git yare söyle
Dalımda ötmeyen bülbülü nidem

Yürekten gelmeli çektiğin emek

NİDEM ÖLÜNCE HURİYİ

Nidem ölünce huriyi
Sarıp sarılınca güzel
Emrine âmede değil
Bazen darılılınca güzel

Cananin elinden dolu içmişse
Vuslata ermiştir şarabı nider
Gönül kapısını yârin açmışsa
Daha ötesi yok mihrabı nider

Bu nasıl gizemdir bu nasıl esrar

NİDERSİN ŞİİRİ OLMAYAN KİŞİYİ

Yüreğe doğmayan güneşi
Nidersin sevdası olmayan dişiyi
Kavgası olmayan bir eşi nidersin
Ey can

Uzak ol yakın ol  aşkta fark etmez
Aşık yakın eyler dağları düzü
Güzel ile aşka sözcükler yetmez
Özü şiir eden neylesin sözü

Aşk dediğin yüzde değil yürekte

NE YAZAR GECEYE KAYAN YILDIZLAR

Ne yazar geceye kayan yıldızlar
Yeryüzüne Elif elif dökülen
Hesapsız kitapsız açan nevruzlar
Aşkın önünde elpençe bükülen

Kime yoldaş desem yaramı deşer
Sensiz her yol yokuş olur sevdiğim
Ne kar boran biter ne cemre düşer
Dört mevsim karakış olur sevdiğim

Geceler dilsizdir gündüz kör sağır

NEYİNİ ÖVEYİM

Öksüz yetim garibana döneksin
Neyini öveyim felek ben senin
Ta ezelden bu güne bir örneksin
Neyini öveyim felek ben senin

NEYİNİ ÖVEYİM FELEK BEN SENİN

Nerde bir bela var bulurken bizi
Kırk yerimde yara sevdamın izi
Ha sabır ha sabır bu kimin sözü
Neyini öveyim felek ben senin