Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

KİMİ TURNA DİYOR SEVDİĞİM SANA

Kimi turna diyor sevdiğim sana
Kimi selvi diyor kimisi suna
Güzel olmaya çok güzelsin ama
Nideyim yüzünde gül açmayınca

KİMİ VAR AÇILMIŞ KUCAK GİBİYDİ

İnsanı üretip severken gördüm
Gönlü bebek dili ipek gibiydi
Yıkarken söverken döverken gördüm
Zincirinden kopmuş köpek gibiydi

KİMİ VAR Kİ
Kimi var ki
Zora zorbaya kahır
Dara mağdura Hızır
Yatağına sığmayan nehir

KİM NE GÖTÜRMÜŞ Kİ YALAN DÜNYADAN


Ah aman aman
Kim ne götürmüş ki yalan dünyadan
Ne karunlar gördüm ama sevgi yok

KİMSE BİLMEZ KİMİN NE YARASI VAR

Eksik olmaz şu başımın dumanı
Dünkü yiğit şimdi bir aşk pişmanı
Tam da gelmiş iken meyve zamanı
Kırılıp da sevindirme düşmanı

HİÇ KİMSEDEN İCAZET ALMAZ BAHAR

Kış uzasın uzayabildiği kadar
Her Nemrut’un Firavun’un bir sonu var
Sıcağı çiçeğiyle çıkar da gelir
Kimseden icazet almaz ki bahar

KİMSE YÜREĞİMİZDEN ÖPMEDİ BİZİM

ayrık gibi, bıtrak gibi bir dirençle;
söğüt gibi severken hayatı ve sizi
kimse yüreğimizden öpmedi bizi
kalbimiz mi yoktu,

Kimsin nesin diye sorma sevgili
Sevda benim kavga benim aşk benim Baharda nar dalı hasret güzeli
Yarini arayan çölde cerenim

Sen derede çınar bense sarmaşık
Sevdan ile sarhoş hasrette ayık

KİM BİLİR

eline alıp da kokla toprağı
bilsen neler döküldü toprağa bir bir

kaç güzelin eli yüzü sesi

KİM BUNLAR? Sen? Ben? Yoksa O mu?

Onlar ki
Hani devrimlerin, kurtuluşların;
Kâşiflerin, buluşların;
Hani Bedrettinlerin;