Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Şiir olup sana ettiği kelam
Sağnak sağnak yağıyorsa onunsun
Bir tatlı söz bir öpücük bir selam
Kim gönlüne değiyorsa onunsun

Yaz yağmuru değil seni sevdiğim

Önünü gösterse arkam karanlık
Nidesin aynayı yârin var ise
Özün yüzün yolun gönlün aydınlık
Gönlünde bir avuç yerin var ise

Sevgi varsa yakın eder hasreti

Bir değil beş değil kaçıncı veda
Ölümü kovarsın kaç dert sırada
Herkesin gönlünde bir kara sevda
Yoksulluk orada hasret orada

Töre kanun kimi korur bak hele

Orda bir köy kimse bilmez halini
Girmiş de evleri koyun koyuna
Anadan öksüz de babadan yetim
Sokulmuşlar bir birinin koynuna

Garibanın kim tutar ki elini

ORDA KAL AY ABAA ORDA KAL
Ne kadar doğru bilemem; ben O’nun yalancısıyım.
Mahalleden muzip bir kadın anlattı:
Bizim burada bir kadının kocası ölmüş. Fukaralığın gözü kör olsun: kocası gündüz işte, cumartesi pazar mesai de. Yârin, yavuklun ölünce yuğ çekilecek, yakım yakılacak değil mi? Kocasını bir gece görüyor. Kadın ne söylesin de ‘Kocasını nasıl da seviyormuş. Ağlamktan telef oldu kadıncağız.’ desimler.
Başlamış sayıp dökmeye:
‘A benim Hasan’ıııım!

Sırrın alıp sırrın ile vurmayan
Tam organik bir sırdaş arıyorum
Sırtına binip de yolda yormayan
Tam organik bir yoldaş arıyorum

Özü sözü dümdüz hiç kırışmamış

Örselenmiş içimizdeki çocuk
Böyle midir söyle yazgısı Hak'kın
Umut hovarda elinde gök boncuk
Hangi kâra hangi çıkara aşkın

Yurdunda mülteci sürgün muhacir

Yurdun dağı taşı işgal altında
Ortada çok büyük bir haksızlık var
Nerde bir haydut var halkın sırtında
Ortada çok büyük bir haksızlık var

Sen çalış çabala eller el koysun

O sevgini sürdüm mihenk taşına
Anılar ertti tozun kalmadı
Var günümde kavim kardeş başına
Yok günümde selamımı almadı

Gelmişi geçmişi çaldım da yere

Ey saki
Şiirini beğenmemiş kızdı
Ona deyin ki
O şiiri kendi yazdı.
ღahmut Nazik