Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

DÜŞÜNMEZ MİSİN
Gel hele ey deli gönül gel beri
Sen kendi yaranı düşünmez misin?
Bu günden geçmişe hele git geri
Yaranı saranı düşünmez misin?

Canımın cananı be hey ruh eşim
Gönlümü gönlünden ayrı düşürme
Nar çiçegim benim sabah güneşim
Gülümü dalından ayrı düşürme

Canıma can suyu  gönlüme sultan

Duydum ki o nazlı yarim üzülmüş
Hali nedir bilemiyom nideyim
Yaşın yaşın gözyaşları süzülmüş
Gözyaşını silemiyom nideyim

Dizime yatırıp halin soraydım

Öksüzlere anne sevgide umman
Üzgün kadınlardı onlar be kardeş
Mazluma dost emperyalizme düşman
Düzgün heriflerdi onlar be yoldaş

Gönülleri dupduru bir pınardı

Ebem kuşağısın sen ismi hüsna
Sen sevgili sen muhabbet sen vefa
Bir istisnasın her şeyden müstesna
Gönlüme yazdığım aşkta ilk nüsha
.
Sen ruh ikizimsin gönül kardeşi

Ebu Turab'ın aşkına
Gönlümü açmışım sana
Şöyle el ele can cana
Durmuş döner semahına

Sen dört kitapta övülen

Kaç çeşit Tanrı var kaç türlü yol var
Sevdayı aşkı hiç inkâr edemem
Her yola bakarım karşı bir hal var
Bir kulu başıma hünkar edemem

Ne sen varsın ne ben ne evin barkın

Bilir misin ne zamandır
Kim severse söz ederler
Yarin o güzel gönlüne
Kim değerse söz ederler

Kimisi soldurur gülü

Bilir misin yanlış nerde kardeşim.
Bilmediğin şeye iman edersin
Sana göre sarhoş veya bir keşim
Cahili cemine mihman edersin

Bilmem ne yer içersin ne okursun

yine hasret yine elem
gam şiire ilham yine
bir yalnızlık hüzün  özlem
yalvar yakar yaşam yine

teyipte bir hüzzam şarkı