Mahmudiye Düzkaya Şiirleri - Şair Mahmud ...

her şiirin ayrı bir tadı ayı bir baharatı var...
kırk yıl hatrı kalan
orta şekerli yalanlar gibi

kimi mırra tadında
ama yürekte iz bırakan

ruhumun altında kanayan yaralarım var
el değmemiş acılar
zakkum kokulu baharın solan yaprağından düşen gölgem gibi

Bu sabah uyandım baharın kollarında
Nazlı bir kadın gibi öptü
Şeffaf bir sevdaydı gözlerinde gördüğüm
Binlerce kördüğüm açıldı dudaklarında
Ve bir kadın düşlerimi öptü
Gamzesi yüreğimde düğüm düğüm

Şiirim sırlar içinde
Sırrım şiir kokar kaktüs içinde
Ölüme koşan aşk kelebekleri kadınlar
Yandıkça ölür öldükçe kader kardelenleri

savuracağım düşlerimin saçlarını
öreceğim ömrüm gibi
ve uzatacağım uykularına
düşlerini çalacağım

haydi gülümse uykumda düş doğuran özgürlüğüm

gölgeler ölür gece öpünce yeri
yer gök gölge olur
susuzu yaz firar eder zemherinin yüreğinden
yer gök buz keser demek ki

kayda düşer gün/ah/a düşen/leri

Yüreğimin yamacına ilişti
Anılarda kalan kuş sesleri üşüdüm

haydi değişelim telleri ellerimdeki papatyalarla
özgürlüğün telleri olur mu hiç
teller özgür olur mu hiç Asaf

hiçleri diksem tel olur Asaf
ve göz yaşları tel olur özgürlüğe

Saflığına sürüyorum bir deli mavi eteklerinde ahu çiçekleri
kelebekler konduracağım yürek ucuna
saliseler dakikaları kovalayacak
ve zamana kilit vuracak
bir deli mavi ve ağu çiçekleri yeter bana

umuda açılan perdelerin hep açık kalsın kapama
martıları kanatlarından tut
ve uç uçabildiğin kadar


salkım saçak gül dök ömrüne