Mahmudiye Düzkaya Şiirleri - Şair Mahmud ...

hayat güzel gidiyor mirim
ite kaka
hayat tıkırında da
biz her zaman hayatı sırtlanırız
yüktür zanederiz omuzlarımızda

zamanın dökülen yapraklarını izle
tek tek kopan ömrüm gibidir

ve hüzün rüzgarlarına teslim edilen nefesim
bir üfürükte silinir giderim

zambak etekli geceme gel
tül tül dökül mehpare yüzüme
süzül kuytu yalnızlığıma
ve yüksük ol acımın parmak uçlarına
ey gecemin delişmen kadını
adını unuttuğum

sessizce gidiyorum bu şehirden
ardımda binlerce şiir bırakıp yüreğine
ve birkaç gül yaprağı

sessizce gidiyorum şiirlerinden
ardımda binlerce imge bırakıp

kadife devrimler dökülür zamandan uzak
yağmurlar ağlar kör didelerden
pişmanlığımın yası entari sırtımın kamburunda
tertemiz bir gülüş takılır dualarıma

dudaklarım yaslı bahar gibi hüzün örtülü

ah be çocuk acılar bıraktık
diz boyu boynunu büktük
ömür boyu
sahi! ! ! !
biz mi? ? ? tükettik
senin yaşayacağın ömrü

fırça ruhun rengini şiir ruhun ahengini
tamamlar
ya sevda neresinde dir

ressamın gökkuşağı renginde
şairin düşler evinde dinlenir

iki kelimedir sevginin şifresi iki kelime
seni seviyorum
çöz beni ey aşk
sevda yüklüdür her cümle sevda
sar beni gönlüne......

gönülde aşk güllük gülistan
yar benden ister
sevdalı fistan
gel ey gönül aşkıma yaslan
yüreğin susmasın
aşkı fıslda

Yalnızca bir kırıntıydın, içime ilk düştüğün
Vakitsiz biranda
Ve alıcı kuşları sildi süpürdü ne varsa
Yalnızca sükûnet kaldı
Oysa! Sana inanmıştım
Masalımın kötü kahramanı oldun en sonunda