Levent Dizdar Şiirleri - Şair Levent Dizdar

MAHŞER

Ya kuşlar dönmezse bir daha yuvalarına
Haberimi kimden alacaksın?
Ya yağmur yağmazsa şehrine,
Susuz kalırsa gölün

KORKU

Tozlu bir yoldu seninkisi
Başlarken biliyordum.
Hesapta olmayan yağmurdu
Islanıyordum.

KÖZ

Bir gün bir tren yanaşır
Bir şehirde, bir gara.
Bir yetmişlik bir hançer
Elinde kor gibi durur

KÜL

Sır gibi seversen
Kor gibi yanarsın.
Hayatının
Hangi değersiz sayfasına aitsen onun

KURUMUŞ MENEKŞE
Dar gelir oralar
O ev, o oda
Çiçeklerle bezenmiş o köşe.
Dili olsa da konuşsa
Pencere önüne dikilmiş

KÜS

Baktım küsemiyorum
Ben de tuttum
Söğüşe küstüm.

KUSURSUZ

Bağırsa duyarsın bahçesinden
Kıyısında dursan kurumuş göl, suzuz.
Bakmayla göremezsin
Bekle de gör.

KUTSALIM

Kırmızı gömleğini giy yine
Çık seyirtepede
Bayrak edasında salın.
Canım,

LAZIMDI

Beni, giydiğin o gri kazağın
Sol üst köşesine
Krom millerle örmen lazımdı.
Beni, yokluğunla savaşırken

LEKE

Kim,
Bir ateşi yakar da gider
Sevdiğinin avuçlarına?
Hangi şair,