Levent Dizdar Şiirleri - Şair Levent Dizdar

HÜZÜN MEVSİMİ

Bilmem nasıl geçer gidenlerin baharı
Üzerlerinde vedanın sızısı, ahı
Bazı baharlar ki yazdan beter, çöl sıcağı
Gökler tek damla su vermez.

SON VEDA

Huzuru yeterdi son nefeste duyulacak
İki çift sözcük biliyorum
Beni ebediyen avutacak.
Susma,

İÇİMDE 
Biri ölüyor her gün içimde
Biri kapanıyor dizlerine gitme diye
Biri diyor ki:
"Utan, ey onursuz!"
Biri diyor ki:

İÇİNDEKİ CESET

Yüreğinden söküp beni
Bir akşam üstü alıp götürdüler.
Lime lime edip içinde
En kuytu yerlerinde senin

İÇİNDE ÖLEN BİRİ VAR?
O gün,
Kimi öldürdün içinde sen?
Oysa elleri hala sıcaktı.
Bir fotoğraf karesi değildi ki bu kez,
O zavallı gözler

EMANETİN İHANET

Ne kasvetli geçiyor bilmiyorsun hayat.
Bu şehir,
Kirli aşklarla dolup taşıyor.
Varlığın,

İKİ KİŞİ

Yan yana olmak değildi ki aşk
Bilirsen safi yürek işiydi.
Tek yürek olmuş iki yürek

İLHAN İLHAN
(İlhan İrem'e)
Öldün ya
Azalmadın, bitmedin.
Dün gibi
Bugün de ve yarın

İLK AN

Seni gördüm
Bir şey oldu.
Bayıldım da diyemem
boğuldum da...

İNAN BİLMİYORLAR

Her son, yeni bir başlangıçmış,
Böyle yalanlarla başlattılar zihnimdeki depremi.
Sensizliğin gürültüsü tırmalıyorken beynimi
Bir çığ gibi büyüttüler içimde felaketimi.