MÜDÜR
Seninki müdür olmuş şaire,
Duydun mu?
Git de barış,
Şiir okusun gözlerinin içine içine.
MÜZE
Karagöz ile Hacivat oynatıyordu
Müzede üşüyen bir adam.
Adamın tam karşısında duruyordu senin gözlerin.
Herkes hak ettiği kadar ısınır diyordu içinden
Yanındaki çirkin komşun.
NARİN
Uzun uzun gitme
Dut yaprakları solar
Ölür ipek böcekleri
Yüreğin yanar.
BEYAZ HEYKEL
Elin deydi diye
Çiçek açan kuru dal
Suskun deniz feneri
Ben kimin yalancısıyım bilin
NE?
Boğazımı yakan bu şey de ne?
Şu köşede sessizce ağlayan yoksa ben miyim?
Elime tutuşturduğun
Mektup mu,
NE ACI
Şair mi oldun diye
Dalga geçiyor celladım.
Karşında ne kırmızı bir perde
NE GÜZELDİ
Ne güzel severdi gözlerin beni,
Alelade yüzümde bilmem ne bulurdu?
Bir tek gülüşünle değişirdi dünyam
Bir sözünle biterdi kış
NE OLURDU?
Unuttuk biz,
Hatırlatın.
Nasıl gülüyorduk ağlarken içimiz?
Herbirimiz ayrı ayrı yerlerde mi duruyordu?




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!