Levent Dizdar Şiirleri - Şair Levent Dizdar

NE?

Boğazımı yakan bu şey de ne?
Şu köşede sessizce ağlayan yoksa ben miyim?
Elime tutuşturduğun
Mektup mu,

NEFES

İstediğim bir nefesti
Tek bir nefes
Elin,
Evim,

NE GÜZELDİ

Ne güzel severdi gözlerin beni,
Alelade yüzümde bilmem ne bulurdu?
Bir tek gülüşünle değişirdi dünyam
Bir sözünle biterdi kış

NE OLURDU?

Unuttuk biz,
Hatırlatın.
Nasıl gülüyorduk ağlarken içimiz?
Herbirimiz ayrı ayrı yerlerde mi duruyordu?

VEDANIN TACI

Söküp vedanın tacını başımdan
Say ki geri dönmüşüm.
O susuz gölün derinliklerinde çaresiz
Bak ki boğularak ölmüşüm.

NİCE

Nasıl oldun güzelim?
Halin nasıl?
Keyfin nice?

NİKİ

"Senden
Üç şey öğrendim bugün."
Dedi şair.
"Cebe, cüzdana sığmayan üç şey."

NOKTA 

Ellerini
İnce uzun parmaklarını
Ve bileklerini
Gözlerini ve göz bebeklerini

O BAKIŞ

Sözün bittiği yerde başlarmış gözyaşı
Tavana dikilen göz,
Sahibine ait değilmiş.
Kardeşmiş

ÖLÜM

Sandığından çok daha uzağa giderim
Ama bildiğin mesafeler değil bunlar.
Aynı şiiri sana bin kere okurum
Ama aynı sözlerle değil.