Levent Dizdar Şiirleri - Şair Levent Dizdar

BEYAZ HEYKEL

Elin deydi diye
Çiçek açan kuru dal
Suskun deniz feneri
Ben kimin yalancısıyım bilin

NE?

Boğazımı yakan bu şey de ne?
Şu köşede sessizce ağlayan yoksa ben miyim?
Elime tutuşturduğun
Mektup mu,

NE ACI

Şair mi oldun diye
Dalga geçiyor celladım.

Karşında ne kırmızı bir perde

NEFES

İstediğim bir nefesti
Tek bir nefes
Elin,
Evim,

NE GÜZELDİ

Ne güzel severdi gözlerin beni,
Alelade yüzümde bilmem ne bulurdu?
Bir tek gülüşünle değişirdi dünyam
Bir sözünle biterdi kış

NE OLURDU?

Unuttuk biz,
Hatırlatın.
Nasıl gülüyorduk ağlarken içimiz?
Herbirimiz ayrı ayrı yerlerde mi duruyordu?

VEDANIN TACI

Söküp vedanın tacını başımdan
Say ki geri dönmüşüm.
O susuz gölün derinliklerinde çaresiz
Bak ki boğularak ölmüşüm.

NİCE

Nasıl oldun güzelim?
Halin nasıl?
Keyfin nice?

NİKİ

"Senden
Üç şey öğrendim bugün."
Dedi şair.
"Cebe, cüzdana sığmayan üç şey."

NOKTA 

Ellerini
İnce uzun parmaklarını
Ve bileklerini
Gözlerini ve göz bebeklerini