Levent Dizdar Şiirleri - Şair Levent Dizdar

SENİN ŞEHRİN

Hayaldir ya, sorayım mı ey şehir!
Senin de yüreğin yanar mı?
Ona atan kalbin.
Onunla doğup,

SENİN YÜZÜNDEN İŞİNDEN OLAN HATTAT

Sen mi yazdın bu türkünün sözlerini
Bu yaşlı hattat öyle söyledi.
Kadın konuşamıyordu, sustu.
Hattat boyalı ellerini sildi,

SENİN YÜZÜNDEN OLUYOR

Nerenden tutsam elimde kalıyorsun
Bir zorba yaşıyor benim yüzümden içinde
Bedeninde karakalem kimin adını taşıyorsun?
Gitsem hatıran,

SENSİN

"Senin yüzünden" ile
"Senin için" arasındaki fark gibisin
Görünüşleriniz sanki aynı,
Ama sen daha güzelsin.

SENSİZ
Canım,
Kır çiçeğim,
Gül dalım, inceciğim.
Ömrümün en güzel yılı
Bahtımın en kötü ayrılığı...

SES

Yüzüme bir kez olsun vurmadı
Dudaklarının arasındaki
O ılık nefes.

SEVDİKLERİ ÖLÜYOR İNSANLARIN

Sevdikleri ölüyor insanların
Yürekler dağlanıyor kızgın saclarda
Sözler yumruk olup sıkıyor boğazları
Bakışlar deymiyor başka bakışlara.

ŞEY
Sen,
Uyumadan önce
Aklımda kalan son şey,
Uykumda
Düşümde gördüğüm tek şey,

ŞİİR

Ona şiir mi yazdın, dediler.
Yok, dedim
Onun kendisi şiir.

ŞİİRE ŞAİRE SIĞINIYORUZ

Birer birer tükeniyoruz
Bir sözcüğün peşine düşüp
Diyar diyar dolaşan
Şiir arayan