Levent Dizdar Şiirleri - Şair Levent Dizdar

ŞÖYLE BİR

Tahta masalı, köhne bir mekan
Şöyle bir müzik çalsa uzaktan,
İçimize işlese.
Başımızın üzerinde çınar ağaçları

SÖZ VERMİŞTİN

Hani giderken bana
Zaman her şeyin ilacıdır
Üzülme,
Unutursun;

SUÇ

Bir nefeslik hakkım var
Aç o güzel avucunu.

Verseydin, saklardım eğer

SUÇSUZ

Pencerenden göğe baktığın zamanlar
Bulutları seviyorum
Kuşlara inat,
Kuşlardan çok.

TABİ
Küçük şeylerdi seni mutlu eden:
"En sevdiğim sözün
Bana 'Tabi' değişin." demiştin.

"Peki"

TABUT

Çık aklımdan gökyüzü
Tabutun içi dar.
Alnım belki soğuk ama
İçimde hala yüzün,

TAM UNUTTUM DERSİN

Tam unuttum dersin
Bir yüz çıkar karşına
Bir bakış
O zannedersin.

TANIŞMA
Ne zaman, nasıl geldik bilmiyorum
Annemin "Sus!"undan aşka.
Senden önce
Tek bir derdim bile yoktu
Baharın pusundan başka.

TARİFSİZ
Ben hiç ölmedim
Ölüm nedir bilmem.
Yaşarken ölmeyi bilirim ama
Onu da tarif edemem.

TARİH

Kaandılar
Yok sayanların inadına Kağan olmadılar,
Işıl ışıl harelerle kaplıydı hep kalpakları
Hekimler diyarına uğramadı