Levent Dizdar Şiirleri - Şair Levent Dizdar

EMİN OL

Bir hastane koridoru mu olur
Bir kaldırım taşı mı
Bilemem.
Ama gözlerinin içine bakarak

ESKİ BAHAR

Yaralarım hala duruyor bak
Eskiden böyle gelmezdi bahar
Benim olsun, demezdin koca şehir
Avizesiz olsa ne çıkar gökyüzü,

ESKİŞEHİR GARI
Yoldasın,
Yolculukta...
Ama sen,
Yolculuğu hiç sevmezsin,
Bilirim.

TÜCCAR

Sesinde gümüş tadı var
Tüccar mı oldun?
Son sözlerini sakın satma ona!
Doğum lekesi mi yüzünde sakladığın

EVİN

Ne güzel kokuyordur şimdi senin evin
Cilalı sehpalarında balmumu
Avizelerinde bakalit
Ocakta yemeğin

EVLER

Evler gördüm yıkık dökük
İçlerinde insanlar
Yoksul,
Kırılgan,

EYVALLAH
Gittin gideli
İçimde taşıdığım cesetle yatıp
Cesetle kalkıyorum her sabah.
Bıktım artık bu ölü bedenden
Bu ölü benden

FAL

Dayan yüreğim az kaldı
Üç vakte kadar ölürüm de
Sen de kurtulursun
Ben de.

FİLMİN SONU

Sonra,
Ben de tuttum onu sevdim.
O da tuttu
Beni sevmiş gibi yaptı.

FOTOĞRAFLARDAKİ SEVGİLİ

Bir yerde okumuştum
İnsan,
En son
Sevdiğinin kokusunu unuturmuş.