Levent Dizdar Şiirleri - Şair Levent Dizdar

TANI: EKSEN - 1

Sabah trenine bin
Habersizce geç gönlümden.
Son kez yüreğimin yarasından öp
Gelirken ilaçlarımın hepsini getir

EKSİĞİM

Seher vakti bir sahilde
Diz dize oturmasak da olurdu.
Nefesi bir kez olsun
Vursaydı yüzüme

ELİN EVİM

Elini her tuttuğumda ben,
Derdim:
Evime gelmiş gibiyim.

ELLERİM NE OLACAK ŞİMDİ BENİM?

Bir düştür bazen
Bir türlü uyanamadığın
Kırmızı - beyaz perdeler
Masa örtüleri

EMİN OL

Bir hastane koridoru mu olur
Bir kaldırım taşı mı
Bilemem.
Ama gözlerinin içine bakarak

ESKİ BAHAR

Yaralarım hala duruyor bak
Eskiden böyle gelmezdi bahar
Benim olsun, demezdin koca şehir
Avizesiz olsa ne çıkar gökyüzü,

ESKİŞEHİR GARI
Yoldasın,
Yolculukta...
Ama sen,
Yolculuğu hiç sevmezsin,
Bilirim.

TÜCCAR

Sesinde gümüş tadı var
Tüccar mı oldun?
Son sözlerini sakın satma ona!
Doğum lekesi mi yüzünde sakladığın

EVİN

Ne güzel kokuyordur şimdi senin evin
Cilalı sehpalarında balmumu
Avizelerinde bakalit
Ocakta yemeğin

EVLER

Evler gördüm yıkık dökük
İçlerinde insanlar
Yoksul,
Kırılgan,