Levent Dizdar Şiirleri - Şair Levent Dizdar

DÖNMÜŞSÜN
Duydum ki dönmüşsün
Yerin yurdun sonbaharda
Beni bıraktığın anda kalmış;
Üzülmüşsün.

DUA

Bir de bakmışım sen gelmişsin
Yanında bahar...
Bir elinde kıştan kalma nergisler
Bir elinde şiirlerle dolu kitaplar.

DÜŞÜYORUM

Sessizliği sevdiğim doğrudur
Bir de senin sesini
En az sessizlik kadar.
Omuzlarımdaki yük

EBRULİ MENEKŞENİN ÖLÜMÜ

Ben, bir menekşenin
Elimde sararıp soluşunu,
Yüreğimde çırpınıp
Ölüşünü gördüm.

ECCEDENTESİAST

Sanki bir kederi vardı içinde
Biri,
Bin kedere bedel.
Gülerek saklıyordu içinde.

EKİM

Ekimi sevmem ben
Eylül artığı,
Hüzün öncüsü
Kibirli, ağır, ağdalı

TANI: EKSEN - 1

Sabah trenine bin
Habersizce geç gönlümden.
Son kez yüreğimin yarasından öp
Gelirken ilaçlarımın hepsini getir

EKSİĞİM

Seher vakti bir sahilde
Diz dize oturmasak da olurdu.
Nefesi bir kez olsun
Vursaydı yüzüme

ELİN EVİM

Elini her tuttuğumda ben,
Derdim:
Evime gelmiş gibiyim.

ELLERİM NE OLACAK ŞİMDİ BENİM?

Bir düştür bazen
Bir türlü uyanamadığın
Kırmızı - beyaz perdeler
Masa örtüleri