Levent Dizdar Şiirleri - Şair Levent Dizdar

ANI

Anı defterinde
Hüzün olsun bundan sonra benim adım.
Onun hatırlamaya çalıştığı şeyleri
Söyleyin ona:

ARAF

Ne gel diyebildim, ne git
Araf'ın ne olduğunu senden öğrendim.
Taş duvarlar örüyorum
Sızıyorsun içime.

ARDINDAN
(2)

Hangi adımımla çıkacağım sokağa?
Hangi mevsimde,
Ne giyeceğim?

ARDINDAN
Nereye baksam izin duruyor
Pencere önünde bir fincan,
Bir sigara,
Bir küllük...
Küçük mutfakta

ARTIK SENİ İSTEMİYORUM

Bir türkü var içimde
Söyleyemiyorum.
Bir söz,
Dilimin ucunda

AŞKA DAİR

Senin şehrinde bir nefes
Bir ses,
Çok tanıdık, çok yabancı, kanma.
Gözlerinden öperim bu kez,

ASLINDA

Aslında en çok da
Seni gerçekten
Benim sandığıma
Hatta

AVUNTU

Güldün,
Güller açtı içimde
Bilirdim
Sen kırmızıyı severdin

AYNI

Evet Jean,
Bu da hiç gitmeyecekmiş gibi sevenlerdendi.
Bu da gece gündüz
"Gidersen ölürüm." diyenlerdendi.

SONRASI

Hüzün var havada.
Acımaz mı?
Acır tabi.
Sanki bu gök, o gök değil.