AFRİKA
Olsaydın,
Ne güzel ağlardık bugün seninle.
Çıkar, bir dağ başında
Avazımız çıktığı kadar bağırır
AĞLAMAK
Ben de böyle ağlamıştım
Çocuk değildim
İnanmadılar.
İçin için ağlamayı öğrendim
Sustum sandılar.
AĞLATMAZDIN
Hayatımın en güzel tesadüfü
En mutlu çaresizliği
Islak çimenler üzerinde yalınayak koşan
Küçük çocuğun sevinci
AH!
Ben yine anılarından birine sıkıca sarılır
Öylece uyurum da
Senin işin zor be ihanet.
TENDEN ÖTE
Zaman silmiş sözüm ona
Kendi kendine seni.
Yok etmiş zihnimden
Suretinle gölgeni.
AKROFOBİ
Ne zaman gideceğinden korksam
Kendimi bir kuleden düşerken görürüm.
Altımda çakıllı boz bir toprak
Üstümde bakmaya kıyamadığım gözlerin
ALIP GÖTÜRDÜLER
Ve gördüler Özdemir
Benim onda gördüğümü gördüler
Koklamaya kıyamadığım çiçeğimi
Gözlerimin önünde hoyratça derdiler
AMA
Hep hayalini görür dururum
Bir ağaç gölgesi
Kareli, kırmızı - beyaz bir sofra
Sofranın üzerinde bir küllük,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!