Kör Düğüm Şiiri - Furkan Özcan 3

​Ruhuma zindan oldu, ışıksız ufuklarım,
Sen uzakta bir güneş, ben kuyuda bir çile.
Yokluğunun yükünü, taşımıyor kollarım,
Kader bu kör düğümü, çözmüyor ölüm bile.
​Akrebin kıskacında, kıvranıyor bu zaman,
Ben seni uçurumun, kenarında sevmişim.
Bir yanda dipsiz boşluk, bir yanda kanlı hicran,
Göz göre tabutuma, diri diri girmişim.
​Aynalara bakamam, yüzüm asılmış benim,
Sırrımı gökyüzüne, haykırsam çatlar sema.
Senin o gül bağına, yabancı kalmış tenim,
İhtimal yok, vuslat yok, boyun eğdim bu gama.
​Benim asıl azabım, ne hasret ne de zindan,
Uğruna cehennemi, göze aldığım melek;
Kıyamet günü kalkıp, o dehşet uykumuzdan,
Geçeceksin yanımdan, "Bu garip kim?" diyerek...