Furkan Özcan (1992). Özel Kuvvetler mensubu. Disiplinli bir meslek hayatını kitapların zengin dünyasıyla dengeliyor. Hayattaki en temel hedefi ve pusulası, son nefesini iman üzere teslim etmek.
Eserleri
Sîne-i çâkime her dem dökülür ebr-i melâl, Şems-i rûyundan ırak, rûz u şebim oldu zevâl. Bir tebessüm kerem et, sâye-i zülfünde yatır, Çeşm-i bîmârıma merhem, bî-bedel âb-ı visâl.
Sırr-ı hilkat dökülürken o nigâh-ı mestten, Cümle eşya seni söyler, geçerim ben tenden. Nâr-ı aşkınla harab olduğum an pür-hande, Ruhum âzâde olur, kurtulur âh bu bedenden.
Ben ki pervâne-misâl, şem'ine yandıkça varım, Der-i lütfunda gedâyım, tükenir her varım. Kenz-i mahfî gibi saklar seni vîrâne gönül, Firkatin demleridir şimdi benim tek kârım.
Katre-i nûr ile dolsun o zifirî dehliz, Levh-i mahfûzuma kazdım, silinmez hiç bu iz. Cism-i fânim eriyip kopsa da dünyâdan
evvelinde bir güzellik cemresi düştü
o handân cemâline
yeryüzü kıskandı
sana râm oldu gökyüzü




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!