Furkan Özcan (1992). Özel Kuvvetler mensubu. Disiplinli bir meslek hayatını kitapların zengin dünyasıyla dengeliyor. Hayattaki en temel hedefi ve pusulası, son nefesini iman üzere teslim etmek.
Eserleri
Sîne-i çâkime her dem dökülür ebr-i melâl, Şems-i rûyundan ırak, rûz u şebim oldu zevâl. Bir tebessüm kerem et, sâye-i zülfünde yatır, Çeşm-i bîmârıma merhem, bî-bedel âb-ı visâl.
Sırr-ı hilkat dökülürken o nigâh-ı mestten, Cümle eşya seni söyler, geçerim ben tenden. Nâr-ı aşkınla harab olduğum an pür-hande, Ruhum âzâde olur, kurtulur âh bu bedenden.
Ben ki pervâne-misâl, şem'ine yandıkça varım, Der-i lütfunda gedâyım, tükenir her varım. Kenz-i mahfî gibi saklar seni vîrâne gönül, Firkatin demleridir şimdi benim tek kârım.
Katre-i nûr ile dolsun o zifirî dehliz, Levh-i mahfûzuma kazdım, silinmez hiç bu iz. Cism-i fânim eriyip kopsa da dünyâdan
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!