Gün doğdu yine bu sabah.
Ben hala geceyim.
Kuşlar ötüyor, güneş ısıtıyor.
Sağ elimi uzatınca yatağın kenarını tutuyorum artık.
Bu yatak çok büyük.
Ruhum yatağın altına düşmüş.
Kalbim görünürde yok.
Aklım var bir tek.
Onun da derdi kahve ve sigara.
Emir kulu gibiyim ben de, senden sonra.
Yaprakları bile kıskandım bu sabah.
Çapaklı çipil gözlerim dalar.
Her yaprakta seni ararım ama seni arayamam.
Çiçekler açman umuduyla; hoşça kal.
Kayıt Tarihi : 22.04.2026 13:52:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!