Ölüm Sonrası Varsayımı Şiiri - Fuat Zorali

Büyük ihtimal artık beni çok seversiniz.
Siyah ceketim içinizi burkar, "ah be" dersiniz.
Odamda dolanır "çok gençti be" diye iç çekersiniz.
Yazdıklarımı okur "aslında ne güzel yazıyormuş" diye aklınızdan geçirirsiniz.
Anılarımızı hatırlar, özlediğinizi hissedersiniz.
Bir daha olmayacağını bilir pişmanlıklarınızla yüzleşirsiniz.
"Biz anlamadık" der vicdanınızı hafifletirsiniz.
Acılı hayatımı paylaşır, özelimi meze de edersiniz.
Kötü değilsiniz; sadece bilinçsiz birer fedaisiniz.
Şuurunuz aydınlanır bir nebze ben ölünce ama yarına rutine dönersiniz.
İyi ama, ulan, ben ölmeden neredeydiniz?