Günler geçiyor yalnızca;
saatler uzaklaşıyor, anlar yaşanıyor.
Zaman geçiyor.
Yalnızca.
Çekmecemde duruyor hala hediyen;
o gümüş yüzük taktığın ve o sayfalar çizdiğin.
Kokun.
Yalnızca.
İçimde oturuyorsun, kalbimde.
Bordo elbisen üzerinde; dalgalı saçların ve gülümsemen.
Bir de bakışların.
Yalnızca.
Kırık duruyor umudum odamda;
ruhum ve bedenim kopuk, aklım oralarda.
Bir de ben buralarda.
Yalnızca.
Yalnız...
Kayıt Tarihi : 4.05.2026 11:15:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!