Muhammed Mücahid Şamil Gülbaran Şiirleri ...

0

TAKİPÇİ

Muhammed Mücahid Şamil Gülbaran
Muhammed Mücahid Şamil Gülbaran, 1995 yılında İstanbul'da, Eminönü Süleymaniye Doğum Hastanesi'nde dünyaya gelmiştir. Aslen Siirt'in Tillo ilçesindendir. Ailesi, köklü bir ilim ve maneviyat geleneğine sahip olup, soyunun Şeyh Hazin nesline dayandığı aile büyükleri tarafından aktarılmaktadır.
Aile büyüklerinin anlattığına göre, geçmişte bölgede yaşanan Ermeni köy baskınları ve güvenlik sorunları nedeniyle ailesi Siirt'in Tillo ilçesinden İstanbul'a hicret ederek yeni bir hayat kurmuştur. Bu göç, ailenin so ...

Muhammed Mücahid Şamil Gülbaran

Senin ve sensizliğin arasında bir yerdeyim,
Boşlukta kaldım, sonsuz denizlerdeyim,
Her kulacım bir adım ölüme, her ölüm seninle damga vuran ebediyete,

Karanlığa gömülmüşken kalbim,
içeriye sızan bir ışık zümresi oldun,

Devamını Oku
Muhammed Mücahid Şamil Gülbaran

Gayret edin efendiler, cennet Allah yoluna feda edilmiş canlar bekler.
Gayret edin, mazlumlar kurtarılmaları için vesile kılınacak yiğitler gözler.
Gayret edin bu günahkar dünyanın kirini anca şehadet temizler.
Gayret edin ağuşunu açmış bekliyor peygamber (s.a.v.).

Muhammed Mücahid Şamil Gülbaran

Devamını Oku
Muhammed Mücahid Şamil Gülbaran

Her şeyin tek olandan geldiğini bilenler değil midir Gerçek aşkı bilenler,
Onlar değil midir zikreden Tek olana ait olduğunu tek aşkın,
Sonsuz aşkın sonsuz olana,
Aşkın tek aşık olunabileceğe olacağını,

Fark et hediye olduğunu her şeyin ve emanet,

Devamını Oku
Muhammed Mücahid Şamil Gülbaran

Eski İstanbul'da kopan bir yapraktım Gülhane parkında,
Etrafında bir tur attım köklerimin, ilmek ilmek işledim kökenimi hafızama,
Tatlı rüzgarında savruldum, ziyaret ettim evlerini,
Meğer ziyaret edecek çok evin olması, evsiz olmak demekmiş,
Esti gurbet rüzgarları, özlem kaldım toprağıma, meğerse ben İstanbul'un rüzgarlarınıda seviyormuşum,
Al götür rüzgar beni, ziyaret edelim kız kulesini,

Devamını Oku
Muhammed Mücahid Şamil Gülbaran

Kim siliyor ayak izlerimi,
Donmuş gölün kenarında ki, beyazlar içinde ki evi,
Ölürcesine uzanmış bedenim ve fırça darbeleri,
bir nefes var, donmuş gölün altında ki gibi,

Yanan bedenime, kardan bir battaniye serilmiş,

Devamını Oku
Muhammed Mücahid Şamil Gülbaran

Betondan binalar şehrinde, ahşaptan bir mezarlık gördüm,
Toprağa vurulan her bir darbede, yükselen ağıtlar duydum,
Yumuşacık toprağın üzerinde, bir peluş oyuncak oturmuş,
Etrafında toprağı ıslatan nice anne, babalar gördüm,
Üstü açılınca örten ellerin, elleri bırakıp toprak attığını gördüm,
Özenilmiş bina inşa edenlerin, özenilmemiş mezarlara bere, başörtü bağladığını gördüm,

Devamını Oku
Muhammed Mücahid Şamil Gülbaran

Kemanın sesi kulağımda,
Bekleyen bir aşk gibi...

Durmuşum zifiri karanlığında,
Üstümde yanar sokak lambası adeta güneş gibi...

Devamını Oku
Muhammed Mücahid Şamil Gülbaran

Aşkın göz yaşları ile ıslandıkça tenim,
Aleviyle yandım mahrur gözlerinin,
Borç bildim adeta boğulmayı denizin,
Bir güneşin gölgesinde senin yakan sözlerin,

Muhammed Mücahid Şamil GÜLBARAN

Devamını Oku
Muhammed Mücahid Şamil Gülbaran

Ney'in sesi kulağımda, yanağımda göz yaşı,
Sönüp duran sokak lambası gibi, ölüp diriliyorum,
Yere düşen damla gibi,
Parçalanıyor ve birleşiyorum,

Anlıyorum seni der herkes anlamaz,

Devamını Oku
Muhammed Mücahid Şamil Gülbaran

Özgürlük dedikleri kölelik,
Bir kuklasın, iplerin elinde nefsinin,
Her isteğine itaat ediyorsun,
Özgürlük diye gösterdikleri pencerenin,

Kendine bir bak görmüyor musun,

Devamını Oku