Çok can yaktın
belki de
çok farklı olduğun için.
Beni yaralayan
gidişin yoktu,
yaranın dokunmasından
unutmadı.
Herkesin yollarını bak diyor şimdi,
ben yolumu kaybettim
diyemiyorum.
Sen gidip gelirken
yollar tükendi,
mesafeler yönsüz kaldı.
Ben hâlâ
aynı yerde,
aynı bekleyişte,
yarım kalmış bir cümlede.
Sevda bir hata değildi,
tekrar yapılmazdı zaten.
Bir kere düşülür,
sonrasında sadece hatırlamaktır.
Bir tek vurgu sanandu yüreğim,
bir tek sana…
Ve bu gerçek,
bütün yaralarıma rağmen
inkâr edemediğim tek şey.
Kayıt Tarihi : 24.03.2026 01:41:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!