Kendini Yitirmek Şiiri - Şair Yazar Ali ...

Senin yerinde olmak isteyen
O kadar insan var ki…
Kalabalıklar çoğaldı etrafımda,
Ama hiçbiri
Senin bıraktığın boşluğu dolduramadı.

Sen yokken
Sokaklar bile değişti sanki.
Aynı yollar, aynı şehir,
Ama yürüdüğüm her adım
Biraz daha sensiz.

Kokun yokken
Rüzgâr bile yabancı geliyor artık.
Bir zamanlar içime huzur veren dünya
Şimdi sessiz bir hasret gibi.

Özlemin cehenneme denk iken
Ben yine de seni
Cennet gibi sevdim.
Yanarken bile
Adını dua gibi söyledim.

Sana veda edemeyecek kadar
Kutsaldın içimde.
Çünkü bazı insanlar
Bir sevda değildir sadece,
Bir insanın bütün anlamıdır.

İçinde sen olmayan dünyada
Gökyüzü eksik,
Güneş biraz daha soluk,
Geceler biraz daha uzun.

Sabahlar doğuyor ama
İçimde gün aydınlanmıyor.
Çünkü senin gülüşün
Bir zamanlar bütün karanlığımı
Aydınlatan tek ışıktı.

İnsanlar soruyor bazen:
“Geçti mi?” diye.
Bilmezler ki bazı yaralar
Geçmez…
Sadece insan
Onlarla yaşamayı öğrenir.

Ben seni unutmadım,
Sadece yokluğuna alışmaya çalışıyorum.
Ama kalbim hâlâ
Bir mucize olacakmış gibi
Senin adını bekliyor.

Belki bir gün
Zaman her şeyi susturur,
Hatıralar biraz daha uzaklaşır.
Ama şunu biliyorum;

Bir insan gerçekten sevmişse
Bir ömür bile geçse
Kalbinin bir köşesinde
Hep aynı isim kalır.

Ve ben nereye gidersem gideyim
Ne kadar kalabalıkta kaybolursam kaybolayım
Bir gerçek değişmeyecek:

İçinde sen olmayan dünya
Ne kadar büyük olursa olsun
Bana hep
Eksik kalacak. 🌙