Kendi Gözüm'de Şiiri - Huntürk Han

Kimseyle bir hesabım yok,
Ne önde olmak derdim var, ne geride.
Birinin gölgesinde büyümek istemem,
Kimsenin gölgesini de kendime yük etmem.
Benden güzel olan güzeldir,
Benden akıllı olan akıllıdır.
Bunu kabul etmek neden bu kadar zor?
İnsan bazen başkasını küçültmeden
Kendisini sevmeyi öğrenmeli.
Kimseye kendimi anlatmak zorunda değilim,
Yanlış bilen de bilsin, eksik tanıyan da.
Herkesin gözünde başka biriyim zaten;
Ben kendi gözümde kim olduğumu bilirim,
Bana bu yeter.
Birinin alkışına göre değişmem,
Birinin susmasına göre de kırılmam.
Sevilmek güzel şey elbette,
Ama insan kendini kaybediyorsa
Hiç kimsenin sevgisi buna değmez.
Ne herkesten üstün olmak istiyorum,
Ne de herkesten aşağıda.
Ben yalnızca kendi yolumda yürümek,
Dün olduğum insandan biraz daha iyi,
Yarın olacağım insandan biraz daha eksik kalmak istiyorum.
Çünkü öğrendim;
Hayat bir yarış değilmiş.
Herkes aynı yere yetişmiyor,
Herkes aynı yoldan geçmiyor.
Kiminin baharı erken geliyor,
Kiminin çiçeği geç açıyor.
Ben artık kimseyle kendimi ölçmüyorum.
Varsın biri benden güzel olsun,
Biri benden zengin, biri benden başarılı...
Ben kendi hayatımı başkasının terazisinde
Tartacak kadar küçülmedim.
Bana verilen hayatı,
başkasının hayatına özenerek harcamayacağım.
Çünkü insanın en büyük özgürlüğü,
kimseye benzemeye çalışmadan
kendi gibi kalabilmesidir.

HUNTÜRK