Bana Sen Gerek Şiiri - Huntürk Han

Ben seni öyle sıradan sevmedim.
Bir gün gelir geçer diye değil,
Ömrümün başına sonuna
Adını koyar gibi sevdim.
Gözlerine baktığımda
Dünyanın bütün gürültüsü çekiliyor içimden.
Bir tek sen kalıyorsun.
Bir tek sen...
Ve ben, o anlarda
Sana ne kadar ait olduğumu anlıyorum.

Seni sevmek benim için
Bir alışkanlık olmadı hiçbir zaman.
Her sabah yeniden başladı içimde.
Her gece,
Adını düşünerek biraz daha büyüdü.
Sen yanıma geldiğinde
İçimde yıllardır kapalı duran bir kapı açılıyor.
Ne geçmiş kalıyor aklımda,
Ne yarın korkusu.
Sanki dünya,
Senin olduğun yerde tamamlanıyor.
Bazen sana bakıyorum da
İçimden sana sarılmak değil,
Bütün ömrümü sana sarıp
Bir daha hiç bırakmamak geliyor.
Öyle seviyorum seni.
Kimse bilsin istemiyorum bazen,
Çünkü bazı sevgiler anlatılınca anlamsızlaşıyor.
Ben seni içimde öyle büyük taşıyorum ki
Bir kelimeye sığdırmaya kalksam
Haksızlık etmiş olurum sana.
Sen benim en güzel tesadüfüm değil,
En güzel gerçeğimsin.

Dünya bana yeniden kurulsa,
Binlerce insanın arasından
Yine seni arardım.
ben seni
Bulduğum için değil,
Seni gördüğüm anda
Aradığım şeyin sen olduğunu bildiğim için meleğim oldun.
Şimdi biri çıkıp bana
“Bu kadar sevmenin ne anlamı var?” dese,
Hiç düşünmeden söylerim:
Sen varsın ya...
Bana başka ne anlam gerek?

HUNTÜRK