Bahtım Benim Şiiri - Huntürk Han

Yoruldum ben eski sözden,
Boş ümitle dolu gözden.
Hayır gelmez kuru özden,
Yeni yoldur bahtım benim.

Ne kardeşte kaldı vefa,
Ne de sığındığım yuva.
Hakikattir tek dava,
Doğru yoldur bahtım benim.

Dost göründü nice yüzler,
İçten içe ördü kozlar.
Geçti artık o gündüzler,
Temiz candır bahtım benim.

Eski defter kapansın da,
Kırık ümit avunsun da.
Kim ne derse desin bana,
Hür vicdandır bahtım benim.

Kanla değil, gönül ile,
Yürünürmüş kutlu yola.
Hak yolunda doğru kula,
Yeni dosttur bahtım benim.

Ne mala kul, ne şana kul,
Ne yalana, ne boş söze kul.
Alnım açık, başım dik durur,
Doğru ömür bahtım benim.

HUNTÜRK