Kenan Çarboğa Şiirleri - Şair Kenan Çarboğa

Gözümün aydını kızım her gece
Gamlı düşlerimi şölen ediyor
Kollarını açıp Aybala Ece
“Seni seviyorum, çok ama!” diyor

Uçarak gelirken kanatsız peri

Selam Dadaloğlu’na, selam Koç Köroğlu’na
Sizden sonra meydana bir yığın koçak çıktı!
Kimi kula kul oldu kimi meyletti şana
Riyakârlık, korkaklık hep salkım saçak çıktı!

İtler aşık atınca yedi dağın kurduyla

Arkadaş şu koltuk ne menem şeymiş!
Âlemin muradı ille koltukta
Kaç gölge aşk ile üstüne giymiş
Kaç ceset çürümüş pille koltukta

Bu yüzden birçoğu yolundan sapmış

Yüreğimden tutup dâra
Küreliyor kesmiyorsun
Kurban gibi sıra sıra
Sıralıyor kesmiyorsun

Söylemeden nedenimi

Türk Milleti derdime
Durak deyip ırama
Eller girdi yurduma
Bırak deyip ırama

Ben Oğuz’um, Türk benim

Serince
Bir yel eser serince
Gönül hayli yanıktır
Bir teselli ser ince
Ruhlar şaduman olur
Göğe bayrak serince

Ey Kıbrıs’ım, Yavru Vatan!
Sonsuza dek seninleyiz!
Can veririz uğruna can
Sonsuza dek seninleyiz!

Beşparmak’la Karadağlar

Bir kervan dizilmiş peşi peşine
Soran yok, bu kervan nereye gider?
Herkes birbirinin bakar peşine
Sanırsın bir sürü meraya gider

Menzil yok, merak yok, yürünür yalnız

Yâr benim gönlümü yaranı kim bilir?
Gönlüme nakşolmuş yâranı kim bilir?

Geceler harami, ak mıdır kara mı?
Bu benim yaramı saranı kim bilir?

Bu kibir ne, bu kemlik ne, bu kin ne?
“Beyim!” deyip bükülmeyen kim kaldı?
Bu harmanda hasat nedir, ekin ne?
Ecel gelip ekilmeyen kim kaldı?

İnkâr ehli ne müjdeler ne kutlar?