Kenan Çarboğa Şiirleri - Şair Kenan Çarboğa

Kurt dediğin avını yer
Leş yiyene kurt denir mi?
Bir zağardan kaçıp eğer
Diş yiyene kurt denir mi?

Ürkse itin şarkısıyla

Cöfsüz Memmed yürek yemiş!
Sağa sola taş keskenir
Avradından kürek yemiş
Düşmüş yola, taş keskenir

Düzeltemez yamuğunu

İkrar kavlince değil bu sükût
Sabrı bilerken,
Kini belerken
Susmayı yeğlerim
Acele, şeytan işi;
Allah, Kerim!

Albız soyu bilmez asla
Kat alınır, kut alınmaz
İhaleyle, iltimasla
Yat alınır, kut alınmaz

Kut, güneştir; kızıl tandır

Ben sana ah edemem, kargışa varmaz dilim
Gelişin olsun ama gidişin olmasın yâr!
Bu sözler ki dilimde alkış olsun sevgilim
Gelişin olsun ama gidişin olmasın yâr!

Yalnız sende gözüm var, gönlüme görücüm ol

Günahıma girdin ya sen
Her derde hazır olasın
Kalemimi kırdın ya sen
Her yerde muzır olasın

Yol değil gittiğin yolun

Ey aslı ezelden örste dövülen
Çarığa çürüğe itibar etme
Sen iman, irfanla, harsla dövülen
Köçeğe, kırığa itibar etme

Gayrısını boş ver Hakk sana yârken

Ey Türkoğlu kalk, doğrul yurdun yaban eldedir
Niye suskun durursun, bu sendeki hâl nedir?
Türklüğünden hicap duy, vatanın işgaldedir!
Oyalanmak boşuna, beklemek boşa bugün
Azad olsun Karabağ, hür olsun Şuşa bugün

-Anası bar adamdar eşkaşan kaytarmaydı-

Söze ağyar sözüyle başlanmaz hiçbir zaman
Gönüller, özge sözden hoşlanmaz hiçbir zaman

Yâr adını zikreder âşık olan âdemler

Sen, gitmeye yer arardın;
Ben, kalmaya yer...
Ne sen ne de biz kalırdık,
Kalsaydın eğer.