Kenan Çarboğa Şiirleri - Şair Kenan Çarboğa

Türk Milleti derdime
Durak deyip ırama
Eller girdi yurduma
Bırak deyip ırama

Ben Oğuz’um, Türk benim

Serince
Bir yel eser serince
Gönül hayli yanıktır
Bir teselli ser ince
Ruhlar şaduman olur
Göğe bayrak serince

Ey Kıbrıs’ım, Yavru Vatan!
Sonsuza dek seninleyiz!
Can veririz uğruna can
Sonsuza dek seninleyiz!

Beşparmak’la Karadağlar

Bir kervan dizilmiş peşi peşine
Soran yok, bu kervan nereye gider?
Herkes birbirinin bakar peşine
Sanırsın bir sürü meraya gider

Menzil yok, merak yok, yürünür yalnız

Yâr benim gönlümü yaranı kim bilir?
Gönlüme nakşolmuş yâranı kim bilir?

Geceler harami, ak mıdır kara mı?
Bu benim yaramı saranı kim bilir?

Bu kibir ne, bu kemlik ne, bu kin ne?
“Beyim!” deyip bükülmeyen kim kaldı?
Bu harmanda hasat nedir, ekin ne?
Ecel gelip ekilmeyen kim kaldı?

İnkâr ehli ne müjdeler ne kutlar?

Duysun beni kamu âlem
Ben Oğuz’un öz oğluyam
Dağlar eritir meşalem
Ben Oğuz’un öz oğluyam

Zülkarneyn’dir asıl adı

Leyleğin yuvadan attığı yavruyum
Zayıfım, küçüğüm biraz.
Kardeşlerim yaşasın diye
Annem bile tanımaz

Annem bile tanımaz,

Ünüm anla hânım hey!
Boy boyladım Oğuz’da
Sözüm dinle hânım hey!
Soy soyladım Oğuz’da

Göğe saldım tuğları

Sordum kendi kendime:
“Neredeyim, neciyim?”
Belki de Gece Gezen
Belki de bir öcüyüm
Sadıkların sabrıyla
Sınandığı gücüyüm