Kenan Çarboğa Şiirleri - Şair Kenan Çarboğa

Kar taladı boz yazıyı erkenden
Aladağ’ın karaları aklaştı
Ağır ağır menziline giderken
Karasaz’ın dereleri aklaştı

Bozkır bizi çağırınca yekindik

Ey Türkoğlu kalk, doğrul yurdun yaban eldedir
Niye suskun durursun, bu sendeki hâl nedir?
Türklüğünden hicap duy, vatanın işgaldedir!
Oyalanmak boşuna, beklemek boşa bugün
Azad olsun Karabağ, hür olsun Şuşa bugün

-Anası bar adamdar eşkaşan kaytarmaydı-

Söze ağyar sözüyle başlanmaz hiçbir zaman
Gönüller, özge sözden hoşlanmaz hiçbir zaman

Yâr adını zikreder âşık olan âdemler

Sen, gitmeye yer arardın;
Ben, kalmaya yer...
Ne sen ne de biz kalırdık,
Kalsaydın eğer.

Öğrendim ki bizim safı!
Göre göre kandırmışlar!
Üstüne gaflet çarşafı
Gere gere kandırmışlar!

Göndermişler köyden ırak

Şah etseler muhannetin birini
Karun olsa bir misafir çağırmaz
Pahıl kulun pek malamat torunu
Hayalini hakikatle yoğurmaz

At giderken dörtnal ile kenterle

Uzandım umut diye
Ellerin kapı duvar!
Her sabah esmez niye?
Yellerin kapı duvar!

Cihanda asi kuldum

Pamuk pamuk kar yağıyor pencereden
Ben hüzünle seyrediyorum
Keşke kardan adamın koluna girip
Çocukluğum gelse, diyorum!

Kar yağıyor lapa lapa

Ben sana ah edemem, kargışa varmaz dilim
Gelişin olsun ama gidişin olmasın yâr!
Bu sözler ki dilimde alkış olsun sevgilim
Gelişin olsun ama gidişin olmasın yâr!

Yalnız sende gözüm var, gönlüme görücüm ol

Günahıma girdin ya sen
Her derde hazır olasın
Kalemimi kırdın ya sen
Her yerde muzır olasın

Yol değil gittiğin yolun