Kenan Çarboğa Şiirleri - Şair Kenan Çarboğa

Yara yara bir kavgaya girmedik
Sağa sola kılıçları vurmadık
At üstünde dövüşerek ölmedik
Ok değmeden gözlerimiz kör oldu
Dadaloğlu

Namertlere eğilmiş
Mertten hayır bekleme
Üflemeyle dağılmış
Sertten hayır bekleme

Yel savurur harmanı

“Mademki her şey hayal, mademki hayat boşa!”
Eğer gücün yeterse gel de hayatı boşa!

Bende mevsim zemheriydi
Cemre düştü sen gelince
Gönül yurdum gam yeriydi
Gönlüm boştu sen gelince

Yaralıydım, sensiz yarım

Saki bize bir bade sun
Pir aşkına Hû diyelim!
Kesret ehli uzak dursun
Bir aşkına Hû diyelim!

Âşık olan âli gerek

Şu görklü Hun kızına
Vurulmak işten değil
Vurulup hân kızına
Kırılmak işten değil

Aşkıyla dağı delmek

El gibi değil vallahi
Ben sana özden gelirim
Aslım aşktır, bağrım ateş
Kül olmuş közden gelirim
Gözyaşım okyanus arkı
Gözeden, gözden gelirim

Kara günler un eledi başıma
Alınyazım karalandı gelmedin
Hasretinle kan karıştı yaşıma
Can bedenden aralandı gelmedin

Uğunurken eleminden, derdinden

Anlamadım ne hikmetse
Gemerek’te su akmıyor
Ellerim musluğa gitse
Gemerek’te su akmıyor

Yıllar yılı aynı durum

Senden sonra göğümün direkleri söküldü
Enkazıma bir çare olmuyorsun, gel etme!
Ay’ım, Güneş’im söndü; yıldızlarım döküldü
Kırkım çıkana kadar kalmıyorsun, gel etme!

Bir sararmış resmini sinemde saklıyorum