Kenan Çarboğa Şiirleri - Şair Kenan Çarboğa

Şükür olsun Yaradan’a
Yârden özge yaramız yok
Kül olmuşuz yana yana
Nârımız var, nâramız yok

Gök sarsılır ünümüzle

Her gece başımda ah vah ettikçe
Elemden elerim hatıraları
Durmadan uğunup fizah ettikçe
Beşiğe belerim hatıraları

Şıltağı kesilmez çordan, çokluktan

Biz Altay’ın börüsüyüz
Ne baç ne de baş veririz
Oğuz Kağan çerisiyiz
Bir verene beş veririz

İster ırak ister yakın

Meydana çık, kılıç çek
Âlem şaşa, vur ha vur!
Hasım dile, teke tek
Bire, beşe; vur ha vur!

Orta yerde at oynat

Birazcık kabarsa itin eniği
Damından fırlayıp dalaşa gider
Yerinde durdurmaz taban yanığı
Kelden uzaklaşır keleşe gider

Ganimet gözetir yoksuldan, açtan

Var gücünle beni benden
Alıp alıp gidiyorsun
Yâr gücünle beni benden
Silip silip gidiyorsun

Yollarıma kurup dârı

Aç gözünü günden önce
Gün doğmadan doğ boncuğum
Gülüşünle ince ince
Karanlığı boğ boncuğum

Sök belinden sök kuşağı

Ben bilinmez bir yerdeyim
Yerden uzak, göğe yakın
Sonsuzluğa seferdeyim
Yerden uzak, göğe yakın

Kuşatınca zaman beni

Gel boşu boşuna gamlanma gönül
Feryadın, figanın, ahın var ise
Rabbim her derdine derman yaratmış
Şükreyle güneşin, mâhın var ise

Toprak sarar, kar üşütür, od yakar

Ardın sıra yemin ettim kaç kere
Gönlüm yine unutmadı yâr seni
Ben kendimi unutsam da yok yere
Gönlüm yine unutmadı yâr seni

Hasretinle dağa çıktım, çıldırdım