Kenan Çarboğa Şiirleri - Şair Kenan Çarboğa

Gece olur yavaş yavaş
Sen gelirsin, uykum gider!
Karanlıkta başlar savaş
Sen gelirsin, uykum gider!

Çığ düşürdün izlerime

Bana boşuna “Gel! ” deme
Gelirsem birden gelirim
Çıkıp yolları gözleme
Bilmezsin nerden gelirim

Bazı dertlense de dilim

Birazcık kabarsa itin eniği
Damından fırlayıp dalaşa gider
Yerinde durdurmaz taban yanığı
Kelden uzaklaşır keleşe gider

Ganimet gözetir yoksuldan, açtan

Var gücünle beni benden
Alıp alıp gidiyorsun
Yâr gücünle beni benden
Silip silip gidiyorsun

Yollarıma kurup dârı

Aç gözünü günden önce
Gün doğmadan doğ boncuğum
Gülüşünle ince ince
Karanlığı boğ boncuğum

Sök belinden sök kuşağı

Ben bilinmez bir yerdeyim
Yerden uzak, göğe yakın
Sonsuzluğa seferdeyim
Yerden uzak, göğe yakın

Kuşatınca zaman beni

Gel boşu boşuna gamlanma gönül
Feryadın, figanın, ahın var ise
Rabbim her derdine derman yaratmış
Şükreyle güneşin, mâhın var ise

Toprak sarar, kar üşütür, od yakar

Ardın sıra yemin ettim kaç kere
Gönlüm yine unutmadı yâr seni
Ben kendimi unutsam da yok yere
Gönlüm yine unutmadı yâr seni

Hasretinle dağa çıktım, çıldırdım

Gönlünü örs eyle, gözünü çekiç
Zülfünün teliyle harla gönlümü
İster demir dağca eritip kes, biç
İstersen bir eyle yerle gönlümü

Belki nefesinle varlığım erir

Şükür olsun Yaradan’a
Yârden özge yaramız yok
Kül olmuşuz yana yana
Nârımız var, nâramız yok

Gök sarsılır ünümüzle