Kenan Çarboğa Şiirleri - Şair Kenan Çarboğa

Sen gelsen sonsuzluk gelir,
Sen gitsen sensizlik...
Sen gelsen...
Sen gel, sen!
Sen…

Sen sen ol!
Görünme kimseye
Konuşma kimseyle
Varlığını bildirme
Suretini gizle var olanlardan
Gölgen dahi görmesin seni

Bir tufana çattı ömrüm
Saç ağardı, yüz sarardı
Bin deryada battı ömrüm
Gök göyündü, göz sarardı

“Hudut bilmez hıncım!” derken

Yemin ettik bir ağızdan
Ölmeye buyruk bekleriz!
Hakanı kutlu Oğuz’dan
Kılmaya buyruk bekleriz!

Tuğ kaldırıp seher vakti

Dedin: “Helal et Hakkını!”
Tek sözüm var: Helal olsun!
Sandım kılıç kesmez kını
Kes, çözüm var: Helal olsun!

Yârim dedin, yaraladın

Senin için ham gönlümü yetirdim
Kız vallahi, ekmek, Kur’an çarpsın ki!
Yok aklımı gözlerinde yitirdim
Kız vallahi, ekmek, Kur’an çarpsın ki!

O gözlerin beni bana salmadı

Bir gönülde aşk yoksa
Her şeyi noksan görür
Gözü özüne baksa
Dokuzu doksan görür

Aşk yoksa bir gönülde

Aşk yurdunda alp gönlümü yay gibi
Geren Leyla, gere Leyla, ger Leyla!
Karanlığa gözlerini ay gibi
Seren Leyla, sere Leyla, ser Leyla!

O hayattır, ilk göz ağrım, ilkim o

Ben isyankâr bir çeriyim
Tek uyduğum dikta sensin
Ben sevdanın askeriyim
Ol serdarım yekta sensin

Yüreğime köz koyan yâr

Ey ömrümü yakan kadın
Yakan sendin, yanan da sen
Bedenimde can koymadın
Can da sendin, canan da sen

Aşkını dert eylemedim