Kenan Çarboğa Şiirleri - Şair Kenan Çarboğa

Hayat uzun bir bilmece
Çözdüm ama anlayan kim?
Manasını gündüz, gece
Süzdüm ama anlayan kim?

Şu dünyada ömür boyu

Derman olmaz bir derde
Dolaşır sapı silik!
Üleşi orta yerde
Üleşir sapı silik!

Ahrazın narasıdır

Karıştı bizim işler
Sap samana karıştı
Pabuç haram gevişler
Kep samana karıştı

Ev yanar, tütmez ocak

Sarıkamış er beledi
Yüzlerim buz tuttu ana
Dağlarımı kar beledi
Düzlerim buz tuttu ana

Türk yurtları sızlıyorken

Bu dünyada mazlum ahı kesilmez
Zalimin kellesi kesilmedikçe
İhanet, felaket artar eksilmez
Hainler meydanda asılmadıkça

Çoğalır fakirin feryadı, yası

Salıncak bıyıklarımda
Avuttuğum çocukluk...
Turkuaz düşler ülkesine,
Çat ayaz kışlar ülkesine
Giden yolculuk…
Alnımın çatında bir sevda

Ey gönlümün Oğuz Gülü
Sana rağmen seni sevdim
İster kul de ister deli
Sana rağmen seni sevdim

Sırt dönüp hayata, aşa

Bir çoban ateşinde seyrettim gözlerini
Eleğimsağma gibi gökten saçına aktım
Yol yorgunu geceler kapattı izlerini
Hüsranın kollarına hasretimi bıraktım
Sen beni yaktın diye ben sana türkü yaktım

Saçlarıma çığ düştü
Saçlarımla aklaştım
Kor alevi yâr bilip
Kor alevle koklaştım
Azat oldum kendimden
Sana doğru yaklaştım

Aşkımı yok sayıp gittin gideli
Gönlümde yerini soğuttum sanma
Belki de hayatın budur bedeli
Her şeyi boş verip dağıttım sanma

İtiraf edeyim son zamanlarda