Kenan Çarboğa Şiirleri - Şair Kenan Çarboğa

Dünyanın serveti senin olsa ne!
Yurdunda, yuvanda huzur olmazsa
Sonra kör bakarsın kamu cihana
Gözlerin gönlüne nazır olmazsa

Hayat bir imtihan; etme, bulursun

Kaderine bağlanmıştım bir kere
Kederimi berk ettiler ölmedim
Yokluğunu damarıma yok yere
Acımadan zerk ettiler ölmedim

Seher vakti gül kokunla yekindim

Hayat denen yolculukta
Sona doğru koşuyoruz
Göz kırpmadan bir solukta
Engelleri aşıyoruz

Saçlardaki ilk ak gibi

Sorar mıydın beni bana?
Bende biraz sen olsaydın
Kastetmezdim tatlı cana
Tende biraz sen olsaydın

Baş olsan alnın olurdum

Boşuna sözümde mana arama
Seni sevdiğimi ölsem söylemem
Bir şeyler saklamak ere ar ama
Seni sevdiğimi ölsem söylemem

Temelden yıkılsa gönül hisarım

Korkaklar uzun yaşar er olanlar er ölür
Yiğit dârda sözünü sakınmadan der, ölür

İkbâlini düşünmez istiklâl dileyenler
İt tasmada geberir, bozkurt soyu hür ölür

Sanki tufan sonrası
Sûr üflenmiş, zaman dar
Yüreğimde yâr yası,
Ölüm sensizliği var

Sen sinemde bir oksun

Gönül göğe alıştı
Gayrı yer bela olur
Çıngı düştü, alıştı
Ateş, yer; bela olur

Ne can kalır ne de ten

Türkeli’nde emsalsiz alp,
Eren Ömer Halisdemir
O, sınırsız kutlu vatan,
Turan Ömer Halisdemir

Düşüp Kürşad’ın peşine

Ömür elde mercan tespih
Kayıp kayıp gitti elden
Ne söz tuttu ne de tembih
Duyup duyup gitti elden

Eksilse de günden güne