Kenan Çarboğa Şiirleri - Şair Kenan Çarboğa

Ey Türkmen’in bozkurt gözlü balası
Gönlünü yâre ver, yara düşürme
Kimsesizin güvenci ol, kalesi
Dâra gitsen bile dara düşürme

Aç gönlünü gariplere pazar et

Evladım, sen sen ol, şaşırma sakın
Arsızın adını kapına koyma
Arife, agâha yakın dur yakın
Gayrının yâdını kapına koyma

Gönül bir muamma çözen bulunmaz

Kan damlıyor kan yarından
Düşüm, döşüm yara niçin?
Uzak düştüm diyarından
Ben gidemem yâra niçin?

Sevdalandım amma gönül

Haykırdı oğlum Turan:
Ben kağan olacağım!
Kalksın tahtta oturan
Ben kağan olacağım!

At versin kutlu Tanrı

Madem büyüklerim emretmiş bize
“Öğrenciler öğretmene not versin!”
Gayrı ne söylenir bu büyük söze!
Öğrenciler öğretmene not versin!

Kurban olup koşturdukça önde biz

Türk’üz, yaktık dağ, kaya
Üstüne köz çöktürdük
Baş eğdirdik başlıya
Dizliye diz çöktürdük

Yürüdü Börteçine

Ben Hasan!
Iğdırlı Onbaşı
Osmanlı ordusundan
Yirminci kolordu, otuz altıncı tabur,
Sekizinci bölük,
On birinci ağır makineli tüfek takımında komutan

Ey milletim el izinde
Yürüyene kulak asma!
Yabanın kör dehlizinde
Çürüyene kulak asma!

Uyacaksan buyruğa uy

Bir kasırga vurdu sanki
Sen yanımdan gittiğin gün
Kar yağdırdın kar inan ki
Sıcağıma kül üfürdün

Ateş saldın yağan karda

Ünüm anla hânım hey!
Boy boyladım Oğuz’da
Sözüm dinle hânım hey!
Soy soyladım Oğuz’da

Göğe saldım tuğları