Kenan Çarboğa Şiirleri - Şair Kenan Çarboğa

Bir garip hâl oldu ahir zamanda
Hakan kula döndü uyruk peşinde
İkbâl peydahlandı sapta, samanda
Otların cümlesi buyruk peşinde

Koca dünya koktu, tadı kalmadı

Benden daha büyüğü yok
En akıllı deli benim!
Buna benden layığı yok
En akıllı deli benim!

“He!” diyemem kimseye “He!”

Evladım, sen sen ol, şaşırma sakın
Arsızın adını kapına koyma
Arife, agâha yakın dur yakın
Gayrının yâdını kapına koyma

Gönül bir muamma çözen bulunmaz

Bana darağacı kurup giderken
Urganı yağladım ruhun duymadı
Sehpaya tekmeyi vurup giderken
İlmeği bağladım ruhun duymadı

Sarıldım sükûta, feryat yok dilde

Dostum Ali Güler’e ithafen…

Bence mühim değil olmak, olmamak!
Hayata kıyımız varsın olmasın!
Biz ateş üstüne hamak kurduk, bak!
Bir damla suyumuz varsın olmasın!

Deli deli esen rüzgâr
Deli kıza götür beni
Nefesimi kesen rüzgâr
Götür bize götür beni

Nida etsem niyaz vurur

Hayat atlı, ben peşinde
Koşuyorum öylesine
Yalnızlığın ateşinde
Üşüyorum öylesine

Ağır aksak, dizin dizin

Gökyüzüyle yeryüzü sınır çizemez asla
Sınırları, setleri aşarız ihtirasla

Patlayan bir volkandır özgürlük özümüzden
Özümüzle ant içtik, dönmeyiz sözümüzden

Alperen Kekilli’ye…

Isırganı dost eyledik,
Ağıya aşlandık reis
Ne ağladık ne söyledik
Hasretten haşlandık reis

Gönül baharda güzel,
Güzel baharda.
Ebemkuşağınca bir umut.
İçime düşen cemre,
İçime kurulur temelli.
Sesi tebessümlü,