Kenan Çarboğa Şiirleri - Şair Kenan Çarboğa

Madem seviyordun, gönlün bendeydi
Niye aramadın, sormadın niye?
Seni bunca zaman bekleten neydi?
Lütfedip bir haber vermedin niye?

Eğer tanısaydın aşk denen şeyi

Bir çığlık yankılanır ulu dağlar ardında
Esarete direnen buğday benizli bir kız
Kara gözü, kararmış talihine muhalif
Peşinde gölgesini takip eden cellatlar
Özgürlüğü çağıran dillerini kıskanır

Le pai pupu!
Göğün tılsımına kanma ne olur
Yerin cilvesine aldanma
Bu yorgun döndüğüm kaçıncı akın?
Bu taşa kazdığım kaçıncı şiir?
Ağlayıp anma

Gemi delik, kaptan sarhoş
Batıyoruz o değilden!
Mürettebat hepten sarhoş
Yatıyoruz o değilden!

Bağlıyoruz kaçanları

Ey Türkmen’in bozkurt gözlü balası
Gönlünü yâre ver, yara düşürme
Kimsesizin güvenci ol, kalesi
Dâra gitsen bile dara düşürme

Aç gönlünü gariplere pazar et

Türk’üz, yaktık dağ, kaya
Üstüne köz çöktürdük
Baş eğdirdik başlıya
Dizliye diz çöktürdük

Yürüdü Börteçine

Ben Hasan!
Iğdırlı Onbaşı
Osmanlı ordusundan
Yirminci kolordu, otuz altıncı tabur,
Sekizinci bölük,
On birinci ağır makineli tüfek takımında komutan

Ey milletim el izinde
Yürüyene kulak asma!
Yabanın kör dehlizinde
Çürüyene kulak asma!

Uyacaksan buyruğa uy

Bir kasırga vurdu sanki
Sen yanımdan gittiğin gün
Kar yağdırdın kar inan ki
Sıcağıma kül üfürdün

Ateş saldın yağan karda

Leyla dedikleri bir çıkmaz sokak
Açılmış bir yanı sonsuz boşluğa
Bir yanı sonsuz yasak
Zamanı yoğurur seherden kuşluğa
Zaman ki içinde yiter yeknesak
Dur diyen çıkmalı bu sarhoşluğa