Kenan Çarboğa Şiirleri - Şair Kenan Çarboğa

Ey, iblisin balası!
Sen ne menem adamsın?
Başımızın belası!
Sen ne menem adamsın?

Beyim dersin, boyun yok

Derman olmaz bir derde
Dolaşır sapı silik!
Üleşi orta yerde
Üleşir sapı silik!

Ahrazın narasıdır

Karıştı bizim işler
Sap samana karıştı
Pabuç haram gevişler
Kep samana karıştı

Ev yanar, tütmez ocak

Sarıkamış er beledi
Yüzlerim buz tuttu ana
Dağlarımı kar beledi
Düzlerim buz tuttu ana

Türk yurtları sızlıyorken

Bu dünyada mazlum ahı kesilmez
Zalimin kellesi kesilmedikçe
İhanet, felaket artar eksilmez
Hainler meydanda asılmadıkça

Çoğalır fakirin feryadı, yası

Dostum Âşık Ramin Karaev’e…

Ay âşık, dünyanın derdi cem oldu
Derdini derdime ula, bir dokun
Ne günüm gün oldu ne gecem oldu
Umudum kapıldı sele, bir dokun

İçimize bunca nefret
Yığdıkça bozuldu dünya
Rahmet beklerken felaket
Yağdıkça bozuldu dünya

Avlanırken avcı avda

Bilinmeyen derdi, ahı
Buluyorsam sebebi sen
Acıların nişangâhı
Oluyorsam sebebi sen

İster Allah ister din de

Yeryüzünde gölge kalmaz
Gözün doğsa içerime
Deniz taşar, umman almaz
Hüzün yağsa içerime

Kor ateşte kar olurum

Her seher yelinde gönlüm bulanır
Öyle burcu burcu koksa saçların
Bazen tel tel olup yele dolanır
Zülfünden bir parça çıksa saçların

Gözlerim görünce şaşırıp kalmış