Kenan Çarboğa Şiirleri - Şair Kenan Çarboğa

Soyka sanki Sivas oldun başıma
Ben seninle baş edemem, öte dur!
Kalbimdeki yaraları kaşıma
Ben döşümü taş edemem, öte dur!

İster surdan sokaklara gulam at

Kan damlıyor kan yarından
Düşüm, döşüm yara niçin?
Uzak düştüm diyarından
Ben gidemem yâra niçin?

Sevdalandım amma gönül

Haykırdı oğlum Turan:
Ben kağan olacağım!
Kalksın tahtta oturan
Ben kağan olacağım!

At versin kutlu Tanrı

Madem büyüklerim emretmiş bize
“Öğrenciler öğretmene not versin!”
Gayrı ne söylenir bu büyük söze!
Öğrenciler öğretmene not versin!

Kurban olup koşturdukça önde biz

Madem seviyordun, gönlün bendeydi
Niye aramadın, sormadın niye?
Seni bunca zaman bekleten neydi?
Lütfedip bir haber vermedin niye?

Eğer tanısaydın aşk denen şeyi

Bir çığlık yankılanır ulu dağlar ardında
Esarete direnen buğday benizli bir kız
Kara gözü, kararmış talihine muhalif
Peşinde gölgesini takip eden cellatlar
Özgürlüğü çağıran dillerini kıskanır

Le pai pupu!
Göğün tılsımına kanma ne olur
Yerin cilvesine aldanma
Bu yorgun döndüğüm kaçıncı akın?
Bu taşa kazdığım kaçıncı şiir?
Ağlayıp anma

Gemi delik, kaptan sarhoş
Batıyoruz o değilden!
Mürettebat hepten sarhoş
Yatıyoruz o değilden!

Bağlıyoruz kaçanları

Ey Türkmen’in bozkurt gözlü balası
Gönlünü yâre ver, yara düşürme
Kimsesizin güvenci ol, kalesi
Dâra gitsen bile dara düşürme

Aç gönlünü gariplere pazar et

Alınyazım neredesin?
Yüreğime kan oturdu
Gönül sızım neredesin?
Hasretliğin yaman vurdu

Ak kımızım neredesin?