Kenan Çarboğa Şiirleri - Şair Kenan Çarboğa

Bir çoban ateşinde seyrettim gözlerini
Eleğimsağma gibi gökten saçına aktım
Yol yorgunu geceler kapattı izlerini
Hüsranın kollarına hasretimi bıraktım
Sen beni yaktın diye ben sana türkü yaktım

Saçlarıma çığ düştü
Saçlarımla aklaştım
Kor alevi yâr bilip
Kor alevle koklaştım
Azat oldum kendimden
Sana doğru yaklaştım

Aşkımı yok sayıp gittin gideli
Gönlümde yerini soğuttum sanma
Belki de hayatın budur bedeli
Her şeyi boş verip dağıttım sanma

İtiraf edeyim son zamanlarda

Her seher yelinde gönlüm bulanır
Öyle burcu burcu koksa saçların
Bazen tel tel olup yele dolanır
Zülfünden bir parça çıksa saçların

Gözlerim görünce şaşırıp kalmış

Kara bahtım esir oldu
Kara kargı saçlarına
Nere gitsem beni buldu
Olmaz sorgu saçlarına

Ben Mevlâ’dan güç istesem

Sadakat, övgü bilmez
Takdirden uzak
Tahkire yakın
Boyasız, riyasız
Sade
Çırılçıplak...

Gök buğulu aşk deminde
Ben yâri ne de severim
Yâr aşkının ademinde
Ölümden vade severim

Olmasa da akıl kârı

Kıymetli şairlerimizi tenzih ederek…

Bugün artık memleketin
Sağı şair, solu şair
Küllükteki her ceketin
Cebi şair, kolu şair

Ger derse ki Fuzûlî güzellerde vefa var
Aldanma ki şair sözü elbet yalandır
Fuzûlî

İnan seni hiç sevmedim sevgili!
Unutma ki şair sözü yalandır

Bana darağacı kurup giderken
Urganı yağladım ruhun duymadı
Sehpaya tekmeyi vurup giderken
İlmeği bağladım ruhun duymadı

Sarıldım sükûta, feryat yok dilde