Kenan Çarboğa Şiirleri - Şair Kenan Çarboğa

Sarı Donlu Selcen Hatun
Konur ata binip gelsen
Benim sana yandığımca
Sen de bana yanıp gelsen

Kara polat kılıcı al

Aklıma düştüğünde
Senli hayaller geçer içimden:
Uyanınca ilk gördüğüm sen olursun,
Uyumadan son gördüğüm sen!

Bir halaya çıktık bugün
Sen, ben bir de bizim oğlan!
Ortalığı yıktık bugün
Sen, ben bir de bizim oğlan!

Ahraz, cüce, zenne, çengi

Dostum Âşık Ramin Karaev’e…

Ay âşık, dünyanın derdi cem oldu
Derdini derdime ula, bir dokun
Ne günüm gün oldu ne gecem oldu
Umudum kapıldı sele, bir dokun

İçimize bunca nefret
Yığdıkça bozuldu dünya
Rahmet beklerken felaket
Yağdıkça bozuldu dünya

Avlanırken avcı avda

Bilinmeyen derdi, ahı
Buluyorsam sebebi sen
Acıların nişangâhı
Oluyorsam sebebi sen

İster Allah ister din de

Boşuna taşmadı gözümün bendi
Dünyayı boşuna sele vermedim
Yıllarım yollarda bitti, tükendi
Yine de yollara çile vermedim

Ben içten yaşadım, ben içten yandım

Yeryüzünde gölge kalmaz
Gözün doğsa içerime
Deniz taşar, umman almaz
Hüzün yağsa içerime

Kor ateşte kar olurum

İs bağlamış ocakları
Kor alevler araz olmuş
Güneş yakmış göcekleri
Bizim tarla firez olmuş

Taş yerinde hislenirken

Bir gönülde yer bulan
Mahşere dek var olur
Özü Hakk’a yâr olan
Özgeye ağyar olur

Gülü gonca derene