Kenan Çarboğa Şiirleri - Şair Kenan Çarboğa

Az sözümü dinle anamın oğlu
Diz kırıp anamın sözünü dinle
Evvela cenge çık ellerin bağlı
Evvela cenk eyle kendi kendinle

Acunu, öcünü, gücünü boş ver

Arzuların eskiyip esridiği zamandı
Suratsız bir siluet eski günleri andı
Tesellinin gölgesi kayboldu yunt üstünde

Kalbindeki kamgıyı kaşıdıkça inatla
Ki aşk da can kastında

Bu devranın en baştan
Biteceği belliydi
Bizi yara yavaştan
İteceği belliydi

Boya vurup postuna

Bir garip hâl oldu ahir zamanda
Hakan kula döndü uyruk peşinde
İkbâl peydahlandı sapta, samanda
Otların cümlesi buyruk peşinde

Koca dünya koktu, tadı kalmadı

Benden daha büyüğü yok
En akıllı deli benim!
Buna benden layığı yok
En akıllı deli benim!

“He!” diyemem kimseye “He!”

Hayat atlı, ben peşinde
Koşuyorum öylesine
Yalnızlığın ateşinde
Üşüyorum öylesine

Ağır aksak, dizin dizin

Gökyüzüyle yeryüzü sınır çizemez asla
Sınırları, setleri aşarız ihtirasla

Patlayan bir volkandır özgürlük özümüzden
Özümüzle ant içtik, dönmeyiz sözümüzden

Alperen Kekilli’ye…

Isırganı dost eyledik,
Ağıya aşlandık reis
Ne ağladık ne söyledik
Hasretten haşlandık reis

Gel, oyun oynayalım
Mızıkçılık yapmak yok!
Kaybeden, kazananı
Her gün, her gece öpsün!

Biri var ki muamma,
Ne idiği belirsiz
Belki cismi var amma
Ne idiği belirsiz

Hanende mi, saki mi?