Kenan Çarboğa Şiirleri - Şair Kenan Çarboğa

Soyka sanki Sivas oldun başıma
Ben seninle baş edemem, öte dur!
Kalbimdeki yaraları kaşıma
Ben döşümü taş edemem, öte dur!

İster surdan sokaklara gulam at

Çoktan beri gökyüzüne bakmadım
Şöyle içesine, şöyle gönlümce
Başımı kaldırıp, başkaldırıp
Ülgen’e, dolunaya
Senden geri
Senden beri

“Ben gözlemem!” diyorsun, “Ben özlemem!" diyorsun
Bir köşede kimsesiz kaldığında özlersin
Pişmanlık dehlizine dörtnala gidiyorsun
Kör pişmanlık kapını çaldığında özlersin

Farz edelim mazinin bir hükmü yok katında

Az sözümü dinle anamın oğlu
Diz kırıp anamın sözünü dinle
Evvela cenge çık ellerin bağlı
Evvela cenk eyle kendi kendinle

Acunu, öcünü, gücünü boş ver

Arzuların eskiyip esridiği zamandı
Suratsız bir siluet eski günleri andı
Tesellinin gölgesi kayboldu yunt üstünde

Kalbindeki kamgıyı kaşıdıkça inatla
Ki aşk da can kastında

Bu devranın en baştan
Biteceği belliydi
Bizi yara yavaştan
İteceği belliydi

Boya vurup postuna

Bir garip hâl oldu ahir zamanda
Hakan kula döndü uyruk peşinde
İkbâl peydahlandı sapta, samanda
Otların cümlesi buyruk peşinde

Koca dünya koktu, tadı kalmadı

Benden daha büyüğü yok
En akıllı deli benim!
Buna benden layığı yok
En akıllı deli benim!

“He!” diyemem kimseye “He!”

Hayat atlı, ben peşinde
Koşuyorum öylesine
Yalnızlığın ateşinde
Üşüyorum öylesine

Ağır aksak, dizin dizin

Gökyüzüyle yeryüzü sınır çizemez asla
Sınırları, setleri aşarız ihtirasla

Patlayan bir volkandır özgürlük özümüzden
Özümüzle ant içtik, dönmeyiz sözümüzden